Endi bosma nashrda

Ayub 14 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Inson uchun umid bormi?

Kesilgan daraxt suvning hidi bilan yana kurtak chiqaradi, inson esa yotadi va qaytib turmaydi. Ayub oʻlgan odam qayta tirilishi mumkinmi, deb oʻylaydi, gʻazab oʻtib ketguncha yashirinib, soʻng qaytib chaqirilishini tasavvur qiladi va Xudo umidni toshni yemiradigan suvdek yemirib yuborishini aytadi.

14-bob.

“Ayoldan tugʻilgan inson — umri qisqa, qaygʻuga toʻladir. U gul kabi unib chiqib soʻliydi; soya kabi qochib, qolmaydi. Shunday insongami koʻz tikasan? Meni Oʻzing bilan hukmga tortasanmi? Nopokdan pokni kim chiqara oladi? Hech kim. Uning kunlari belgilangan ekan, oylarining soni Sendadir, Sen chegara qoʻygansan, u buni kesib oʻtolmaydi, undan nazaringni olgin, toki u dam olsin, yollangan ishchi kabi kunini oʻtkazguncha.

“Zero, daraxt uchun umid bor: agar u kesilsa, yana unib chiqadi, novdalari esa toʻxtamaydi. Garchi ildizi yerda qarisa, kundasi tuproqda oʻlsa ham, suv hididan u kurtak yozadi, yangi nihol kabi shox chiqaradi. Lekin inson oʻlib, yiqiladi; odam soʻnggi nafasini oladi, u endi qayerda? Koʻldan suv yoʻqolgani kabi, daryo tortilib qurib qolgani kabi, shunday inson yotadi va boshqa turmaydi; osmonlar yoʻqolgunga qadar, u uygʻonmaydi, uyqusidan ham uygʻotilmaydi.

“Qaniydi, Sen meni qabrga yashirsang, gʻazabing oʻtguncha meni berkitsang, menga belgilangan vaqt tayinlab, meni eslasang! Inson oʻlsa, u yana yashaydimi? Ogʻir xizmatimning barcha kunlarida men kutardim, yangilanishim kelgunga qadar. Sen chaqirarding, men Senga javob berardim; qoʻllaring ishini qoʻmsarding. Zero oʻshanda qadamlarimni sanarding; gunohimni kuzatib turmasding. Isyonim xaltada muhrlab qoʻyilardi, Sen gunohimni yopib qoʻyarding.

“Lekin togʻ qulab, parchalanib ketgani kabi, qoya oʻz joyidan surilgani kabi, suv toshlarni yemirgani va seli yer tuprogʻini yuvib ketgani kabi, Sen insonning umidini yoʻq qilasan. Sen uni abadiy yengasan, u esa oʻtib ketadi; yuzini buzib, uni quvib yuborasan. Oʻgʻillari izzat topadi, u esa buni bilmaydi; ular xor boʻladi, u esa sezmaydi. U faqat oʻz tanasining ogʻrigʻini sezadi, faqat oʻzi uchun motam tutadi.”