Elifaz yana javob beradi
Elifaz xushmuomalalikni bir chetga qoʻyadi. Ayubni oʻz ogʻzi ayblaydi, ayoldan tugʻilgan hech kim pok emas. U yovuz odamning odatiy qiyofasini sanab beradi: qulogʻida dahshat, uzoqqa bormaydigan boylik. Va Ayub unda oʻzini koʻrishini istaydi.
15 1Shunda temanlik Elifaz javob berdi: 2“Dono odam shamolday bilim bilan javob berib, qornini sharq shamoli bilan toʻldirarmidi? a a v2 Sharq shamoli — choʻlning jazirama sirokko shamoli boʻlib, Ayub kitobi davomida boʻshliq va vayronagarchilikning takrorlanuvchi ramzidir. 3U behuda gap bilan, hech foyda keltirmaydigan soʻzlar bilan tortisharmidi? 4Lekin sen Xudodan qoʻrqishni yoʻqqa chiqaryapsan, Xudo oldida tafakkur qilishni toʻsyapsan. 5Chunki gunohing ogʻzingga saboq beradi, sen ayyorlar tilini tanlaysan. 6Seni oʻz ogʻzing hukm qiladi, men emas; oʻz lablaring senga qarshi guvohlik beradi. 7Sen dunyoga kelgan birinchi odammisan? Sen tepaliklardan avval dunyoga keltirilganmisan? 8Sen Xudoning kengashida tinglaganmisan? Donolikni oʻzinggagina cheklab qoʻyasanmi? b b v8 “Xudoning kengashi” — Xudo Oʻzining samoviy zotlari bilan raislik qiladigan osmoniy majlis boʻlib, Elifaz Ayubning sirli bilimga daʼvogarligini masxara qilyapti. 9Biz bilmaydigan nimani sen bilasan? Bizda ham yoʻq nimani sen tushunasan? 10Oramizda oqsochlar va keksalar bor, otangdan ham yoshi ulugʻ odamlar. 11Xudoning tasallilari sen uchun juda ozmi, senga yumshoqlik bilan aytilgan soʻz kammi? 12Nega yuraging seni oʻziga tortib ketadi, nega koʻzlaring chaqnaydi, 13Xudoga qarshi ruhingni burib, ogʻzingdan shunday soʻzlarni toʻkib tashlaysan? 14Inson nima boʻlibdiki, u pok boʻlsa? Ayoldan tugʻilgan kim boʻlibdiki, u solih boʻlsa? 15Mana, Xudo Oʻzining muqaddaslariga ishonmaydi, osmonlar ham Uning nazarida pok emas; 16jirkanch va buzuq boʻlgan kimsa qanchalar nopok, adolatsizlikni suvdek ichadigan odam-ku! 17Men senga koʻrsataman; meni tingla; koʻrganlarimni senga aytaman, 18donishmandlar bayon qilgan, ota-bobolaridan olganlarini yashirmay aytgan narsalarni, 19bu yurt faqat ularning oʻzlarigagina berilgan edi, oʻshanda ular orasiga hali hech bir begona kelmagan edi. 20Fosiq odam butun umri davomida iztirobda tipirchilaydi, zolim uchun ajratilgan barcha yillar davomida. 21Quloqlarini dahshatli ovozlar toʻldiradi; farovonligi chogʻida ustiga vayron qiluvchi bostirib keladi. 22U zulmatdan qutulishiga ishonmaydi; u qilich uchun belgilab qoʻyilgan. 23U non izlab darbadar kezadi, soʻraydi: «U qayerda?» Zulmat kuni yaqin ekanini u biladi. 24Qaygʻu va iztirob uni dahshatga soladi; ular jangga shay turgan shohdek uni yengadi, 25chunki u Xudoga qarshi qoʻl koʻtardi, Qodir Xudoga qarshi bosh koʻtardi, 26qalin, mustahkamlangan qalqoni bilan qaysarona Unga tashlandi; 27chunki u yuzini yogʻ bilan qopladi, beliga semiz goʻsht toʻpladi, 28u vayron boʻlgan shaharlarda, hech kim yashamasligi kerak boʻlgan, uyum-uyum xarobaga aylanishga tayyor uylarda makon qurdi. 29U boyib ketmaydi; boyligi ham barqaror boʻlmaydi, mulki ham yer yuzasiga yoyilmaydi. 30U zulmatdan qutulmaydi; alanga uning novdalarini qovjiratadi, Xudo ogʻzining nafasi esa uni uchirib yuboradi. 31U boʻshliqqa ishonmasin, oʻzini aldamasin, chunki boʻshliq uning mukofoti boʻladi. 32Uning mukofoti vaqtidan avval toʻliq toʻlanadi, shoxi esa koʻkarmaydi. 33U gʻoʻra uzumlarini tok kabi toʻkib tashlaydi, gullarini zaytun daraxtidek toʻkadi. 34Chunki xudosizlar jamoasi bepushtdir, olov esa poraxoʻrlik uylarini yutib yuboradi. 35Ular baloga homilador boʻlib, yovuzlik tugʻadilar; ularning bachadoni hiyla tayyorlaydi.”