Endi bosma nashrda

Ayub 15 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Elifaz yana javob beradi

Elifaz xushmuomalalikni bir chetga qoʻyadi. Ayubni oʻz ogʻzi ayblaydi, ayoldan tugʻilgan hech kim pok emas. U yovuz odamning odatiy qiyofasini sanab beradi: qulogʻida dahshat, uzoqqa bormaydigan boylik. Va Ayub unda oʻzini koʻrishini istaydi.

15-bob.

Shunda temanlik Elifaz javob berdi: “Dono odam shamolday bilim bilan javob berib, qornini sharq shamoli bilan toʻldirarmidi? a a v2 Sharq shamoli — choʻlning jazirama sirokko shamoli boʻlib, Ayub kitobi davomida boʻshliq va vayronagarchilikning takrorlanuvchi ramzidir. U behuda gap bilan, hech foyda keltirmaydigan soʻzlar bilan tortisharmidi? Lekin sen Xudodan qoʻrqishni yoʻqqa chiqaryapsan, Xudo oldida tafakkur qilishni toʻsyapsan. Chunki gunohing ogʻzingga saboq beradi, sen ayyorlar tilini tanlaysan. Seni oʻz ogʻzing hukm qiladi, men emas; oʻz lablaring senga qarshi guvohlik beradi. Sen dunyoga kelgan birinchi odammisan? Sen tepaliklardan avval dunyoga keltirilganmisan? Sen Xudoning kengashida tinglaganmisan? Donolikni oʻzinggagina cheklab qoʻyasanmi? b b v8 “Xudoning kengashi” — Xudo Oʻzining samoviy zotlari bilan raislik qiladigan osmoniy majlis boʻlib, Elifaz Ayubning sirli bilimga daʼvogarligini masxara qilyapti. Biz bilmaydigan nimani sen bilasan? Bizda ham yoʻq nimani sen tushunasan? Oramizda oqsochlar va keksalar bor, otangdan ham yoshi ulugʻ odamlar. Xudoning tasallilari sen uchun juda ozmi, senga yumshoqlik bilan aytilgan soʻz kammi? Nega yuraging seni oʻziga tortib ketadi, nega koʻzlaring chaqnaydi, Xudoga qarshi ruhingni burib, ogʻzingdan shunday soʻzlarni toʻkib tashlaysan? Inson nima boʻlibdiki, u pok boʻlsa? Ayoldan tugʻilgan kim boʻlibdiki, u solih boʻlsa? Mana, Xudo Oʻzining muqaddaslariga ishonmaydi, osmonlar ham Uning nazarida pok emas; jirkanch va buzuq boʻlgan kimsa qanchalar nopok, adolatsizlikni suvdek ichadigan odam-ku! Men senga koʻrsataman; meni tingla; koʻrganlarimni senga aytaman, donishmandlar bayon qilgan, ota-bobolaridan olganlarini yashirmay aytgan narsalarni, bu yurt faqat ularning oʻzlarigagina berilgan edi, oʻshanda ular orasiga hali hech bir begona kelmagan edi. Fosiq odam butun umri davomida iztirobda tipirchilaydi, zolim uchun ajratilgan barcha yillar davomida. Quloqlarini dahshatli ovozlar toʻldiradi; farovonligi chogʻida ustiga vayron qiluvchi bostirib keladi. U zulmatdan qutulishiga ishonmaydi; u qilich uchun belgilab qoʻyilgan. U non izlab darbadar kezadi, soʻraydi: «U qayerda?» Zulmat kuni yaqin ekanini u biladi. Qaygʻu va iztirob uni dahshatga soladi; ular jangga shay turgan shohdek uni yengadi, chunki u Xudoga qarshi qoʻl koʻtardi, Qodir Xudoga qarshi bosh koʻtardi, qalin, mustahkamlangan qalqoni bilan qaysarona Unga tashlandi; chunki u yuzini yogʻ bilan qopladi, beliga semiz goʻsht toʻpladi, u vayron boʻlgan shaharlarda, hech kim yashamasligi kerak boʻlgan, uyum-uyum xarobaga aylanishga tayyor uylarda makon qurdi. U boyib ketmaydi; boyligi ham barqaror boʻlmaydi, mulki ham yer yuzasiga yoyilmaydi. U zulmatdan qutulmaydi; alanga uning novdalarini qovjiratadi, Xudo ogʻzining nafasi esa uni uchirib yuboradi. U boʻshliqqa ishonmasin, oʻzini aldamasin, chunki boʻshliq uning mukofoti boʻladi. Uning mukofoti vaqtidan avval toʻliq toʻlanadi, shoxi esa koʻkarmaydi. U gʻoʻra uzumlarini tok kabi toʻkib tashlaydi, gullarini zaytun daraxtidek toʻkadi. Chunki xudosizlar jamoasi bepushtdir, olov esa poraxoʻrlik uylarini yutib yuboradi. Ular baloga homilador boʻlib, yovuzlik tugʻadilar; ularning bachadoni hiyla tayyorlaydi.”