Elifas Mangsuli Maneh
Elifas ninggal tata krama. Cangkeme Ayub dhewe sing ngukum dheweke, lan ora ana wong lair saka wong wadon sing resik. Dheweke nyritakake gambaran baku bab wong duraka, swara medeni ing kupinge, kasugihan sing ora langgeng, lan karepe supaya Ayub ngrumangsani awake dhewe ing kono.
15 1Banjur Elifas wong Teman mangsuli: 2“Apa wong wicaksana kudu mangsuli nganggo kawruh kang kothong, lan ngiseni wetenge nganggo angin wetan? a a v2 Angin wetan iku angin ara-ara samun kang panas banget — pralambang kang bola-bali tumrap kekothongan lan karusakan ing salumahe kitab Ayub. 3Apa dheweke kudu madoni nganggo tembung tanpa guna, kanthi tetembungan kang ora ana paedahe? 4Nanging kowe ngilangi rasa wedi marang Gusti Allah sarta ngalang-alangi semedi ing ngarsane Gusti Allah. 5Amarga dosamu mulang cangkemmu, lan kowe milih ilate wong culika. 6Cangkemmu dhewe kang ngukum kowe, dudu aku; lambemu dhewe kang nekseni nglawan kowe. 7Apa kowe manungsa kang kawitan dhewe lair? Apa kowe wis dilairake sadurunge ana gunung-gunung? 8Apa kowe tau ngrungokake ing pepanggihane Gusti Allah? Apa kawicaksanan iku mung kokduweni dhewe? b b v8 “Pepanggihane Gusti Allah” iku pasamuwan ing swarga kang dipimpin dening Gusti Allah bebarengan karo para titahe swarga — Elifas ngece marang Ayub kang rumangsa duwe kawruh njero. 9Apa kang kokmangerteni, kang ora dimangerteni dening aku kabeh? Apa kang kokpahami, kang ora uga ana ing aku kabeh? 10Wong kang uwanen lan kang wis sepuh ana ing antarane aku kabeh, wong kang luwih tuwa tinimbang bapakmu. 11Apa panglipure Gusti Allah iku kurang tumrap kowe, tembung kang diucapake kanthi alon marang kowe? 12Yagene atimu nggawa kowe lunga, lan yagene mripatmu mencorong, 13nganti kowe mbalekake rohmu nglawan Gusti Allah lan ngetokake tetembungan kang mangkono saka cangkemmu? 14Manungsa iku apa, nganti bisa suci? Apa ta wong kang lair saka wong wadon, nganti bisa bener? 15Lah, Gusti Allah ora pracaya marang para sucine, lan langit iku ora suci ana ing paningale; 16apa maneh wong kang njijiki lan rusak, wong kang ngombe piala kaya ngombe banyu! 17Aku bakal nuduhake marang kowe; rungokna aku; aku bakal nyritakake marang kowe apa kang wis dakdeleng, 18apa kang wis diwartakake dening para wong wicaksana, tanpa ngumpetake apa kang ditampa saka para leluhure, 19kang mung marang wong-wong iku bae tanah iki kaparingake, nalika durung ana wong manca kang teka ing antarane. 20Wong duraka iku kesakitan sajege uripe, sajrone taun-taun kang dicadhangake tumrap wong kang siya-siya. 21Swara kang medeni ngebaki kupinge; nalika lagi mukti, sang pangrusak nekani dheweke. 22Dheweke ora ngandel bisa oncat saka pepeteng; dheweke wis katamtokake kanggo pedhang. 23Dheweke nglembara golek pangan, takon, ‘Ana ing ngendi?’ Dheweke ngerti yen dina pepeteng wis cedhak. 24Karupekan lan kasusahan medeni dheweke; kabeh iku ngalahake dheweke kaya ratu kang siyaga perang, 25amarga dheweke ngacungake tangane nglawan Gusti Allah lan nantang Kang Mahakwasa, 26nempuh Panjenengane kanthi wangkal nganggo tameng kang kandel lan kukuh; 27amarga dheweke nutupi raine nganggo gajih lan ngumpukake daging ing sakubenge bangkekane, 28dheweke manggon ing kutha-kutha kang wis rusak, ing omah-omah kang ora pantes dienggoni, kang arep dadi tumpukan jugrugan. 29Dheweke ora bakal dadi sugih; bandhane ora bakal langgeng, lan darbeke ora bakal sumebar ngebaki tanah. 30Dheweke ora bakal oncat saka pepeteng; urubing geni bakal ngalayokake pupus-pupuse, lan ambekaning tutuke Gusti Allah bakal nyirnakake dheweke. 31Dheweke aja ngendelake marang kekothongan, ngapusi awake dhewe, amarga kekothongan kang bakal dadi piwalese. 32Piwalese bakal dibayar lunas sadurunge mangsane, lan pange ora bakal ijo royo-royo. 33Dheweke bakal nggogrogake woh anggure kang durung mateng kaya wit anggur lan ngrontogake kembange kaya wit jaitun. 34Amarga pakumpulane wong kang ora ngabekti marang Gusti Allah iku gabug, lan geni mangan omahe wong kang nampa besel. 35Wong-wong iku ngandhut karusuhan lan nglairake piala; guwa-garbane nyawiskake apus-apus.”