Job 15

15 ¹Unya mitubag si Elifaz nga Temanhon: ²“Angay ba nga ang usa ka maalamon nga tawo motubag pinaagi sa hanging kahibalo ug mopuno sa iyang tiyan sa hangin gikan sa sidlakan? ^a a v2 Ang hangin gikan sa sidlakan mao ang makapaso nga sirocco sa disyerto — usa ka balikbalik nga simbolo sa kahaw-ang ug kalaglagan sa tibuok basahon ni Job. ³Molantugi ba siya pinaagi sa walay pulos nga sulti, pinaagi sa mga pulong nga walay kaayohan? ⁴Apan imong gipapas ang kahadlok sa Dios ug gibabagan ang pagpamalandong atubangan sa Dios. ⁵Kay ang imong sala nagatudlo sa imong baba, ug gipili nimo ang dila sa malimbongon. ⁶Ang imong kaugalingong baba maoy nagahukom kanimo, dili ako; ang imong kaugalingong mga ngabil nagasaksi batok kanimo. ⁷Ikaw ba ang unang tawo nga natawo? Gipakatawo ka ba una pa sa mga bungtod? ⁸Nakapamati ka ba sa panagtigom sa Dios? Gikutuban ba nimo ang kaalam diha kanimo lamang? ^b b v8 Ang “panagtigom sa Dios” mao ang langitnong katiguman diin ang Dios nagadumala uban sa iyang langitnong mga binuhat — gibiaybiay ni Elifaz ang pagpakaaron-ingnon ni Job nga aduna siyay kinasuloran nga kahibalo. ⁹Unsa may imong nahibaloan nga wala namo mahibaloi? Unsa may imong nasabtan nga wala usab kanamo? ¹⁰Ang ubanon ug ang tigulang anaa kanamo, mga tawo nga mas tigulang pa kay sa imong amahan. ¹¹Gamay ra ba kaayo alang kanimo ang mga paglipay sa Dios, ang pulong nga malumo nga gisulti kanimo? ¹²Nganong gidala ka man sa imong kasingkasing, ug nganong misiga man ang imong mga mata, ¹³nga imong gipatalikod ang imong espiritu batok sa Dios ug gitugotan ang maong mga pulong nga mobuhagay gikan sa imong baba? ¹⁴Unsa ba ang tawo, nga kinahanglan siya maputli? Unsa ba ang gipakatawo sa babaye, nga kinahanglan siya matarong? ¹⁵Tan-awa, ang Dios walay pagsalig sa iyang mga balaan, ug ang kalangitan dili putli sa iyang panan-aw; ¹⁶unsa pa kaha ang usa nga dulumtanan ug dunot, ang tawo nga nagainom sa pagkadili-matarong sama sa tubig! ¹⁷Ipakita ko kanimo; pamati kanako; isulti ko kanimo ang akong nakita, ¹⁸ang gipahayag sa maalamon nga mga tawo, nga wala magtago sa ilang nadawat gikan sa ilang mga amahan, ¹⁹kang kinsa lamang gihatag ang yuta, sa dihang wala pay langyaw nga miabot kanila. ²⁰Ang tawong daotan nagakiwot sa kasakit sa tanan niyang mga adlaw, sa tanang katuigan nga gitagana alang sa mabangis. ²¹Ang makalilisang nga mga tingog nagapuno sa iyang mga dalunggan; sa iyang kauswagan ang maglalaglag moabot kaniya. ²²Wala siya motuo nga makaikyas siya sa kangitngit; gitiman-an siya alang sa espada. ²³Nagalatagaw siya sa pagpangita ug tinapay, nga nagapangutana, ‘Hain man kini?’ Nahibalo siya nga ang adlaw sa kangitngit haduol na. ²⁴Ang kaguol ug ang kasakit nagapahadlok kaniya; gidaog siya nila sama sa usa ka hari nga andam sa pagpakiggubat, ²⁵tungod kay giisa niya ang iyang kamot batok sa Dios ug gisupak niya ang Makagagahom, ²⁶nga nagadasmag kaniya nga gahig ulo dala ang baga ug malig-on nga taming; ²⁷tungod kay gitabonan niya ang iyang nawong sa tambok ug gipatambok ang unod palibot sa iyang hawak, ²⁸nagpuyo siya sa guba nga mga siyudad, sa mga balay nga walay angayng mopuyo, nga andam mahimong tinapok nga guba. ²⁹Dili siya mahimong dato; ang iyang bahandi dili molungtad, ni ang iyang mga katigayonan mokaylap sa tibuok yuta. ³⁰Dili siya makaikyas gikan sa kangitngit; ang kalayo magalaya sa iyang mga saha, ug ang gininhawa sa baba sa Dios magapalid kaniya. ³¹Dili unta siya mosalig sa kahaw-ang, nga nagalimbong sa iyang kaugalingon, kay ang kahaw-ang mao ang iyang balos. ³²Ang iyang balos bayran sa hingpit sa dili pa ang iyang panahon, ug ang iyang sanga dili molunhaw. ³³Iyang itaktak ang iyang hilaw nga mga ubas sama sa paras ug ipaholog ang iyang mga bulak sama sa kahoyng olibo. ³⁴Kay ang katilingban sa mga walay Dios dili mabungahon, ug ang kalayo magalamoy sa mga balay nga natukod sa hiphip. ³⁵Nanamkon sila ug kasamok ug nanganak ug kadaotan; ang ilang tagoangkan nagaandam ug limbong.”