Efa vita pirinty
Boky

Namaly Indray i Elifaza

Elifaza mamela ny fahalalam-pomba. Ny vavan'i Joba ihany no manameloka azy, ary tsy misy tsy misy tsiny ny zanaky ny vehivavy. Manonona ny sarin'ny ratsy fanahy fanta-daza izy: tahotra eo an-tsofina, harena tsy maharitra, ary tiany ho hitan'i Joba ao ny tenany.

Toko 15.

Dia namaly i Elifaza Temanita hoe: « Moa mety ve hamaly amin’ny fahalalana tsy misy dikany ny olon-kendry, ary hameno ny kibony amin’ny rivotra avy any atsinanana? a a v2 Ny rivotra avy any atsinanana dia ilay rivotra mahamay sy mandoro avy any an-efitra (sirocco) — marika miverimberina ho an’ny fahafoizana sy ny fandravana ao amin’ny bokin’i Joba manontolo. Moa mety ve hifandahatra amin’ny teny tsy mahasoa izy, amin’ny teny tsy misy tsara? Fa ianao kosa dia manafoana ny fahatahorana an’Andriamanitra ary manakana ny fisaintsainana eo anatrehan’Andriamanitra. Fa ny helokao no mampianatra ny vavanao, ary ny lelan’ny mpamitaka no isafidianao. Ny vavanao ihany no manameloka anao, fa tsy izaho; ny molotrao ihany no vavolombelona manohitra anao. Moa ianao va no olona voalohany teraka? Moa nateraka talohan’ny havoana va ianao? Moa nihaino tao amin’ny filan-kevitr’Andriamanitra va ianao? Moa mamefy ny fahendrena ho anao irery va ianao? b b v8 Ny «filan-kevitr’Andriamanitra» dia ny fivoriana any an-danitra izay anapahan’Andriamanitra didy miaraka amin’ireo zava-boahary any an-danitra — manesoeso ny filazan’i Joba fa fantany ny zava-miafina i Elifaza. Inona no fantatrao izay tsy fantatray? Inona no azonao izay tsy ao aminay koa? Eo aminay ny olona fotsy volo sy ny antitra, olona lehibe taona noho ny rainao. Moa kely loatra ho anao va ny fampiononan’Andriamanitra, sy ny teny nolazaina moramora taminao? Nahoana ny fonao no mitondra anao lavitra, ary nahoana no mamirapiratra ny masonao, ka mamadika ny fanahinao hanohitra an’Andriamanitra ianao ary mamela ny teny toy izany hivoaka avy amin’ny vavanao? Inona moa ny olona, no ho madio? Ary inona moa ny naterak’ny vehivavy, no ho marina? Indro, tsy matoky ny masiny Andriamanitra, ary tsy madio eo imasony ny lanitra; koa mainka fa ny mahavetavetana sy simba, ny lehilahy izay misotro ny tsy rariny toy ny rano! Hanoro anao aho; henoy aho; holazaiko aminao izay hitako, izay nambaran’ny olon-kendry, ka tsy nafenin’izy ireo izay noraisiny tamin’ny razany, izay iray ihany no nomena ny tany, fony tsy mbola nisy vahiny niditra teo aminy. Mihozongozona noho ny fanaintainana ny ratsy fanahy amin’ny andro rehetra, eny, amin’ny taona rehetra voatokana ho an’ny mpampahory. Feo mahatahotra no mameno ny sofiny; rehefa mbola finaritra izy dia tonga aminy ny mpandrava. Tsy mino izy fa hiala amin’ny maizina; voatendry ho amin’ny sabatra izy. Mirenireny mitady mofo izy, manontany hoe: “Aiza izany?” Fantany fa akaiky ny andro maizina. Mampahatahotra azy ny fahoriana sy ny alahelo; mandresy azy izy ireo toy ny mpanjaka vonona hiady, satria naninjitra ny tanany hanohitra an’Andriamanitra izy ary nanohitra ny Tsitoha amim-pireharehana, nanafika Azy tamim-pahamafin-doha niaraka tamin’ny ampinga matevina sy mafy; satria nanarona ny tavany tamin’ny sadin-kena izy ary nanisy nofo manodidina ny valahany, nitoetra tao amin’ny tanàna simba izy, tao amin’ny trano tsy tokony honenan’olona, vonona ho tonga antontam-pako. Tsy ho mpanankarena izy, tsy hharitra ny fanananany, ary tsy hiely eo amin’ny tany ny zavatra ananany. Tsy hiala amin’ny maizina izy; ny lelafo handoka ny ravin’ny rantsany, ary ny fofonain’ny vavan’Andriamanitra no hitondra azy lavitra. Aoka tsy hatoky ny zava-poana izy, mamitaka ny tenany, fa ny zava-poana no ho valiny. Ho feno ny valiny alohan’ny fotoanany, ary ny sampany tsy ho maitso. Hanozongozona ny voaloboka tsy masaka aminy izy toy ny hazo voaloboka, ary hanary ny voniny toy ny hazo oliva. Fa momba ny vondron’ny tsy manaja an’Andriamanitra, ary ny afo mandevona ny tranon’ny kolikoly. Mitoe-jaza ny fahasahiranana izy ireo ka miteraka ny ratsy; ny kibony manomana ny fitaka. »