Elifas antwoord weer
Elifas laat die hoflikheid vaar. Job se eie mond veroordeel hom, en niemand wat uit 'n vrou gebore is, is rein nie. Hy dreun die gewone portret van die goddelose man op, verskrikking in sy ore, rykdom wat nie hou nie, en bedoel dat Job homself daarin moet sien.
15 1Toe antwoord Elifas die Temaniet: 2“Sal ’n wyse man met winderige kennis antwoord en sy maag met die oostewind vul? a a v2 Die oostewind was die skroeiende woestynsirocco — ’n herhalende simbool van leegheid en verwoesting dwarsdeur Job. 3Sal hy met nuttelose praatjies redeneer, met woorde wat niks goeds doen nie? 4Maar jy doen die vrees vir God weg en belemmer die oordenking voor God. 5Want jou sonde onderrig jou mond, en jy kies die tong van die listiges. 6Jou eie mond veroordeel jou, nie ek nie; jou eie lippe getuig teen jou. 7Is jy die eerste mens wat ooit gebore is? Is jy voortgebring voor die heuwels? 8Het jy in die raad van God geluister? Beperk jy die wysheid tot jouself? b b v8 Die “raad van God” is die hemelse vergadering waar God saam met sy hemelse wesens voorsit — Elifas spot met Job se aanspraak op insiderkennis. 9Wat weet jy wat ons nie weet nie? Wat verstaan jy wat nie ook in ons is nie? 10Die grysaards en die bejaardes is onder ons, manne ouer as jou vader. 11Is die vertroostinge van God te gering vir jou, die woord wat sag met jou gespreek is? 12Waarom voer jou hart jou mee, en waarom flits jou oë, 13dat jy jou gees teen God draai en sulke woorde uit jou mond laat stroom? 14Wat is die mens, dat hy rein sou wees? Wat is een wat uit ’n vrou gebore is, dat hy regverdig sou wees? 15Kyk, God stel geen vertroue in sy heiliges nie, en die hemele is nie rein in sy oë nie; 16hoeveel minder een wat verfoeilik en verdorwe is, ’n mens wat onreg soos water drink! 17Ek sal jou wys; luister na my; ek sal jou vertel wat ek gesien het, 18wat wyse manne verklaar het, sonder om weg te steek wat hulle van hulle vaders ontvang het, 19aan wie alleen die land gegee is, toe nog geen vreemdeling onder hulle gekom het nie. 20Die goddelose man kronkel van pyn al sy dae, deur al die jare wat vir die meedoënlose weggelê is. 21Skrikwekkende geluide vul sy ore; in sy voorspoed kom die verwoester oor hom. 22Hy glo nie dat hy die duisternis sal ontvlug nie; hy is gemerk vir die swaard. 23Hy swerf rond op soek na brood en vra: ‘Waar is dit?’ Hy weet ’n dag van duisternis is naby. 24Benoudheid en angs verskrik hom; hulle oorweldig hom soos ’n koning wat gereed is vir die stryd, 25omdat hy sy hand teen God uitgesteek het en die Almagtige getrotseer het, 26terwyl hy hardnekkig op hom afstorm met ’n dik, versterkte skild; 27omdat hy sy gesig met vet bedek het en vleis om sy heupe opgehoop het, 28het hy hom in verwoeste stede gevestig, in huise waarin niemand behoort te woon nie, gereed om puinhope te word. 29Hy sal nie ryk word nie; sy rykdom sal nie bestendig wees nie, en sy besittings sal nie oor die land versprei nie. 30Hy sal nie uit die duisternis ontkom nie; ’n vlam sal sy lote verdor, en die asem van God se mond sal hom wegvee. 31Laat hy nie op leegheid vertrou nie, deur homself te bedrieg, want leegheid sal sy beloning wees. 32Sy beloning sal ten volle betaal word voor sy tyd, en sy tak sal nie groen wees nie. 33Hy sal sy onryp druiwe afskud soos ’n wingerdstok en sy bloeisels laat val soos ’n olyfboom. 34Want die gemeenskap van die goddeloses is onvrugbaar, en vuur verteer die huise van omkopery. 35Hulle ontvang moeilikheid en baar kwaad; hulle skoot berei bedrog voor.”
