Job 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Toe antwoord Job: ²“Ek het baie sulke dinge gehoor; julle is almal ellendige vertroosters. ³Is daar geen einde aan julle winderige woorde nie? Wat prikkel julle dat julle aanhou antwoord? ⁴Ek kon ook praat soos julle, as julle in my plek was; ek kon woorde aanmekaarryg teen julle en my kop vir julle skud. ⁵Maar ek sou julle met my mond versterk, en die troos van my lippe sou julle pyn verlig. ⁶As ek praat, word my pyn nie verlig nie; en as ek my inhou, wat verlaat my? ⁷Sekerlik het God my nou uitgeput; u het my hele geselskap verwoes. ⁸U het my laat verskrompel, en dit het ’n getuie geword; my maerheid staan teen my op en getuig in my gesig. ⁹Sy toorn het my verskeur en my aangeval; hy het sy tande teen my gekners; my teenstander rig sy oë op my. ¹⁰Mense het hulle monde teen my oopgesper; met minagting het hulle my op die wang geslaan; hulle span saam teen my. ¹¹God lewer my oor aan die onregverdiges en werp my in die greep van die goddeloses. ¹²Ek was gerus, en hy het my verbrysel; hy het my aan die nek gegryp en my aan stukke geslaan; hy het my as sy teiken opgestel. ¹³Sy boogskutters omring my; hy klief my niere oop sonder genade en gooi my gal op die grond uit. ¹⁴Hy breek my met slag na slag; hy storm op my af soos ’n krygsman. ¹⁵Ek het rouklere oor my vel vasgewerk en my voorkop in die stof begrawe. ¹⁶My gesig is rooi van die huil, en ’n diep skaduwee lê op my ooglede, ¹⁷al is daar geen geweld aan my hande nie en my gebed is rein. ¹⁸Aarde, moenie my bloed toemaak nie, en laat my geroep geen rusplek vind nie. ¹⁹Selfs nou is my getuie in die hemel, en my voorspraak is in die hoogte. ²⁰My vriende minag my; my oog stort trane voor God uit, ²¹dat hy die saak van ’n mens voor God sou bepleit, soos ’n mensekind vir sy naaste pleit. ²²Want net ’n paar jaar sal nog verbygaan, en dan sal ek die pad gaan waarlangs daar geen terugkeer is nie.”