दयनीय सान्त्वनादाताहरू

इयोब उनीहरूलाई दुःखदायी सान्त्वनादाता भन्छन् र भन्छन् कि ठाउँ साटिएको भए उनी पनि भाषण दिन सक्थे। उनी परमेश्वरलाई एक योद्धाको रूपमा वर्णन गर्छन् जसले उनको घाँटी समात्नुभयो र उनलाई निशाना बनाउनुभयो। तैपनि उनी जोड दिन्छन् कि स्वर्गमा उनको पक्षमा एक साक्षी खडा हुनुहुन्छ।

अध्याय 16।

तब इयोबले जवाफ दिए: यस्ता धेरै कुरा मैले सुनेको छु; तिमीहरू सबै दयनीय सान्त्वनादाता हौ। तिमीहरूका बकबके कुराको के अन्त्य छैन? के कुराले तिमीहरूलाई उक्साउँछ, जसले गर्दा तिमीहरू जवाफ दिइरहन्छौ? तिमीहरू मेरो ठाउँमा भएका भए, म पनि तिमीहरूले झैँ बोल्न सक्थेँ; म तिमीहरूको विरुद्धमा वचनहरू जोड्न सक्थेँ र तिमीहरूतिर आफ्नो शिर हल्लाउन सक्थेँ। तर म आफ्नो मुखले तिमीहरूलाई बलियो पार्ने थिएँ, र मेरा ओठको सान्त्वनाले तिमीहरूको पीडा कम गर्ने थियो। म बोलेँ भने पनि मेरो पीडा कम हुँदैन; र म चुप लागेँ भने पनि मबाट के जान्छ र? निश्चय नै अब परमेश्वरले मलाई थकाइदिनुभएको छ; तपाईंले मेरो सारा समूहलाई उजाड पार्नुभएको छ। तपाईंले मलाई खुम्च्याइदिनुभएको छ, र यो एउटा साक्षी भएको छ; मेरो दुब्लोपनले मेरो विरुद्धमा उठेर मेरै मुखमा गवाही दिन्छ। उहाँको क्रोधले मलाई च्यातेको छ र सताएको छ; उहाँले मतिर आफ्ना दाँत किटिरहनुभएको छ; मेरा शत्रुले ममाथि आफ्ना आँखा गाडिरहनुभएको छ। मानिसहरूले मतिर आफ्ना मुख बाएका छन्; तिनीहरूले अपमानपूर्वक मेरो गालामा हिर्काएका छन्; तिनीहरू मेरो विरुद्धमा एकजुट भएका छन्। परमेश्वरले मलाई अधर्मीहरूको हातमा सुम्पनुहुन्छ र दुष्टहरूको पकडमा फाल्नुहुन्छ। म सुखमा थिएँ, र उहाँले मलाई चूरचूर पार्नुभयो; उहाँले मेरो घाँटी समातेर मलाई टुक्राटुक्रा पार्नुभयो; उहाँले मलाई आफ्नो निशाना बनाउनुभएको छ। उहाँका धनुर्धारीहरूले मलाई घेर्छन्; उहाँले निर्दयतासाथ मेरा मृगौला चिरिदिनुहुन्छ र मेरो पित्त भुइँमा खन्याउनुहुन्छ। उहाँले मलाई चोटमाथि चोट दिएर भाँचिदिनुहुन्छ; उहाँ योद्धाझैँ ममाथि आक्रमण गर्नुहुन्छ। मैले आफ्नो छालामाथि शोकका वस्त्र सिलाएको छु र आफ्नो निधार धूलोमा गाडेको छु। रोएर मेरो अनुहार रातो भएको छ, र मेरा परेलामाथि गहिरो छाया परेको छ, तैपनि मेरा हातमा कुनै हिंसा छैन र मेरो प्रार्थना शुद्ध छ। हे पृथ्वी, मेरो रगत नढाक्, र मेरो पुकारले विश्राम गर्ने ठाउँ नपाओस्। अहिले पनि मेरो साक्षी स्वर्गमा हुनुहुन्छ, र मेरो वकिल उच्चमा हुनुहुन्छ। मेरा मित्रहरूले मलाई गिल्ला गर्छन्; मेरा आँखाले परमेश्वरतिर आँसु बगाउँछन्, ताकि उहाँले मानिसको पक्षमा परमेश्वरसामु बिन्ती गरून्, जसरी मानिसको छोराले आफ्नो छिमेकीको निम्ति बिन्ती गर्छ। किनकि केही वर्ष मात्र बित्नेछन्, र त्यसपछि म फर्कन नसकिने बाटोमा जानेछु।