मेरो आत्मा टुटेको छ
इयोबको आत्मा टुटेको छ र चिहान ओछ्यानझैँ तयार पारिएजस्तो लाग्छ। उनी सोध्छन् कि उनको जमानी को बस्नेछ, किनकि कुनै पनि मित्रसँग दिने बुद्धि छैन। यदि उनले खाडललाई आफ्नो बुबा र कीरालाई आफ्नी आमा भन्नुपर्छ भने, उनको आशा कहाँ छ?
17 1“मेरो आत्मा टुटेको छ, मेरा दिनहरू निभेका छन्, चिहान मेरो निम्ति तयार छ। 2निश्चय नै गिल्ला गर्नेहरूले मलाई घेरेका छन्, र मेरा आँखा तिनीहरूको ठट्टाबाट हट्न सक्दैनन्।
3“तपाईं आफैले मेरो निम्ति जमानत राखिदिनुहोस्; अरू कसले मेरो जमानी भई वचन देला र? 4किनकि तपाईंले तिनीहरूको मनलाई समझ नहुने गरी बन्द गरिदिनुभएको छ; यसकारण तपाईंले तिनीहरूलाई विजयी हुन दिनुहुनेछैन। 5जसले आफ्नो फाइदाको निम्ति मित्रहरूको विरुद्ध बोल्छ—त्यसका छोराछोरीका आँखा निस्तेज हुनेछन्।
6“उहाँले मलाई जातिहरूका बीचमा उखान बनाउनुभएको छ, जसको अनुहारमा मानिसहरू थुक्छन्। 7मेरा आँखा शोकले धमिला भएका छन्, र मेरा सबै अङ्ग छायाजस्तै छन्। 8सोझा मानिसहरू यो देखेर स्तब्ध हुन्छन्, र निर्दोषहरू अधर्मीहरूका विरुद्ध उठ्छन्। 9तर धर्मी मानिस आफ्नो मार्गमा दृढ रहन्छ, र शुद्ध हात भएको झन्-झन् बलियो हुँदै जान्छ।
10“तर फर्केर आओ, तिमीहरू सबै, अहिले आओ—तिमीहरूमध्ये एक जना पनि बुद्धिमान् मानिस म भेट्टाउँदिनँ। 11मेरा दिनहरू बितिगए, मेरा योजनाहरू भंग भए, र तीसँगै मेरा हृदयका इच्छाहरू पनि। 12तिनीहरू रातलाई दिन बनाउँछन्; अन्धकारको सामु तिनीहरू भन्छन्, ‘ज्योति नजिकै छ।’ 13यदि म चिहानलाई मेरो घर भनी आशा गर्छु, यदि म अन्धकारमा मेरो ओछ्यान ओछ्याउँछु, 14यदि म गर्तलाई ‘तिमी मेरो बुबा हौ,’ र कीरालाई ‘मेरी आमा’ र ‘मेरी बहिनी’ भन्छु, 15त्यसो भए मेरो आशा कहाँ छ? मेरो निम्ति कसले आशा देख्न सक्छ? 16के त्यो चिहानका ढोकासम्म तल जानेछ? के हामी सँगै धूलोमा ओर्लनेछौं?”