چاپدا
کئتاب

روحوم سینیب

ایّوبون روحو سینیب و قبئر اونا یاتاق کئمی حاضیرلانمیش گؤرونور. سوروشور کی، کئم اونون ضامئنی اولاجاق، چونکی دوستلاریندان بئری ده تکلئف ادَن حئکمته مالئک دیئل. اگر چوخورا «آتام»، قوردا دا «آنام» دمه‌لی اولسا، بس اونون اومئدی هارادادیر؟

فصل 17.

«روحوم سینیب، گونلرئم سؤنوب، قبئر منئم اوچون حاضیردیر. حقئقتن رئشخند ادنلر منی موحاصئره‌یه آلیبلار، گؤزلرئم ده اونلارین طعنه‌لرئندن آیریلا بئلمئر.

«منئم اوچون اؤزونده بئر ضمانت قوی؛ منئم ضامئنئم اولماق اوچون باشقا کئم سؤز وره‌جک؟ چونکی سن اونلارین ذهئنلرئنی فهمدن باغلاییبسان؛ اونا گؤره قویمایاجاقسان کی، اونلار ظفر تاپسینلار. شخصی قازانج اوچون دوستلارینی ساتان آدامین اؤولادلارینین گؤزلری توتولاجاق.

«او منی خالقلار آراسیندا ضرب‌المثل ادئب، اوزومه توپوردوقلاری بئر آدامام. گؤزوم کدردن توتولوب، و بوتون اعضالاریم کؤلگه کئمی‌دئر. دوز آداملار بونا دهشته دوشَرلر، و گوناهسیز آدام تاریسیز آداما قارشی قالخار. آمّا صالح آدام اؤز یولونو توتار، و الی تمئز اولان گئت‌گئده گوجله‌نَر.

«آمّا هامینیز گری قاییدین، ائندی گلئن؛ آرانیزدا بئر حکئم آدام تاپا بئلمئرم. گونلرئم کچئب، نئیّتلرئم داغیلیب، و اوره‌یئمئن ائسته‌دئیی شیلر ده اونلارلا بئرلئکده محو اولوب. گجه‌نی گوندوزه چِوئرئرلر؛ قارانلیق اولا-اولا ”ائشیق یاخیندیر“ دیئرلر. اگر اؤلولر دئیارینا اؤز اِوئم کئمی اومئد باغلاسام، اگر یاتاغیمی قارانلیقدا سالسام، اگر چوخورا ”سن منئم آتامسان“ دسم، و قوردا ”آنام“ و ”باجیم“ دسم، بس اوندا منئم اومئدئم هارادادیر؟ منئم اوچون کئم اومئد گؤره بئلر؟ آیا او اؤلولر دئیارینین دروازالارینا اِنه‌جک؟ آیا بئرلئکده توز-تورپاغا اِنه‌جیئک؟»