ଆୟୁବ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹“ମୋହର ଆତ୍ମା ଭଗ୍ନ ହୋଇଅଛି, ମୋହର ଦିନସବୁ ନିର୍ବାଣ ହୋଇଅଛି, କବର ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି। ²ନିଶ୍ଚୟ ଉପହାସକମାନେ ମୋତେ ଘେରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୂପରୁ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ ପାରେ ନାହିଁ।

³“ଆପଣା ନିକଟରେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବନ୍ଧକ ରଖ; ଆଉ କିଏ ମୋହର ଜାମିନ ହୋଇ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବ? ⁴କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମନକୁ ବୁଦ୍ଧିରୁ ବନ୍ଦ କରିଅଛ; ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ। ⁵ଯେ ନିଜ ଲାଭ ନିମନ୍ତେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଅଭିଯୋଗ କରେ, ତାହାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହେବ।

⁶“ସେ ମୋତେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଉପହାସର ପାତ୍ର କରିଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ମୁଖରେ ଲୋକେ ଛେପ ପକାନ୍ତି। ⁷ଶୋକରେ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧ ପ୍ରାୟ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ମୋହର ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ସବୁ ଛାୟା ତୁଲ୍ୟ ଅଟେ। ⁸ସରଳ ଲୋକମାନେ ଏଥିରେ ବିସ୍ମିତ ହୁଅନ୍ତି, ପୁଣି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକ ଅଧର୍ମୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ⁹ତଥାପି ଧାର୍ମିକ ଆପଣା ପଥ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରିଥାଏ, ପୁଣି ଯାହାର ହସ୍ତ ଶୁଚି, ସେ କ୍ରମଶଃ ଅଧିକ ବଳବାନ ହୁଏ।

¹⁰“ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଫେରି ଆସ, ଏବେ ଆସ—ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ହେଲେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ପାଉ ନାହିଁ। ¹¹ମୋହର ଦିନସବୁ ଗତ ହୋଇଅଛି, ମୋହର ସଂକଳ୍ପସବୁ ଭଗ୍ନ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ସେସବୁ ସଙ୍ଗେ ମୋʼ ହୃଦୟର ବାସନା ମଧ୍ୟ। ¹²ସେମାନେ ରାତ୍ରିକୁ ଦିନ କରନ୍ତି; ‘ଆଲୋକ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ,’ ଅନ୍ଧକାର ସମ୍ମୁଖରେ ସେମାନେ ଏହା କହନ୍ତି। ¹³ଯଦି ମୁଁ କବରକୁ ଆପଣା ଗୃହ ବୋଲି ଭରସା କରେ, ଯଦି ମୁଁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ପ୍ରସାରଣ କରେ, ¹⁴ଯଦି ମୁଁ ଗର୍ତ୍ତକୁ ‘ତୁ ମୋହର ପିତା,’ ପୁଣି କୀଟକୁ ‘ମୋହର ମାତା’ ଓ ‘ମୋହର ଭଗିନୀ’ ବୋଲି ଡାକେ, ¹⁵ତେବେ ମୋହର ଭରସା କେଉଁଠାରେ? ମୋʼ ନିମନ୍ତେ କିଏ କୌଣସି ଭରସା ଦେଖି ପାରେ? ¹⁶ତାହା କʼଣ କବରର ଦ୍ଵାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓହ୍ଲାଇ ଯିବ? ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ଏକତ୍ର ଧୂଳି ମଧ୍ୟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯିବା?”