యోబు 17

17 ¹"నా ఆత్మ నలిగిపోయింది, నా దినములు ఆరిపోయాయి, సమాధి నా కొరకు సిద్ధంగా ఉంది. ²నిశ్చయంగా అపహాసకులు నన్ను చుట్టుముట్టారు, వారి ఎగతాళి నుండి నా కన్నులు తప్పించుకోలేవు.

³"నా కొరకు నీవే హామీ ఇమ్ము; నా పూచీదారుగా మరి ఎవరు మాట ఇస్తారు? ⁴నీవు వారి మనస్సులను వివేకమునకు మూసివేసావు; కావున నీవు వారిని జయించనివ్వవు. ⁵స్వలాభము కొరకు స్నేహితులను నిందించువాని—అతని పిల్లల కన్నులు క్షీణించిపోతాయి.

⁶"ఆయన నన్ను ప్రజలలో సామెతగా చేశాడు, వారు ముఖముపై ఉమ్మివేయు వానిగా చేశాడు. ⁷దుఃఖము వలన నా కన్ను మందగించింది, నా అవయవములన్నియు నీడవలె ఉన్నాయి. ⁸యథార్థవంతులు దీనిని చూసి విస్మయపడతారు, నిర్దోషులు భక్తిహీనునికి విరోధముగా రేగుతారు. ⁹అయినను నీతిమంతుడు తన మార్గమును పట్టుకొనును, పవిత్రమైన చేతులు గలవాడు మరింత మరింత బలపడతాడు.

¹⁰"మీరందరు తిరిగి రండి, ఇప్పుడే రండి—మీలో ఒక్క జ్ఞానవంతుని కూడ నేను కనుగొనలేను. ¹¹నా దినములు గతించాయి, నా పథకములు భగ్నమయ్యాయి, వాటితోపాటు నా హృదయవాంఛలు కూడ. ¹²వారు రాత్రిని పగలుగా మారుస్తారు; 'వెలుగు,' అని వారు, 'సమీపముగా ఉంది' అంటారు—అంధకారము ఎదుట. ¹³సమాధిని నా ఇల్లుగా నేను ఆశించినను, అంధకారములో నా పడకను పరచుకొన్నను, ¹⁴నేను గోతిని చూసి, 'నీవు నా తండ్రివి' అని, పురుగును చూసి, 'నా తల్లి' అని 'నా సహోదరి' అని పిలిచినను, ¹⁵అప్పుడు నా నిరీక్షణ ఎక్కడ? నా కొరకు ఏ నిరీక్షణనైనా ఎవరు చూడగలరు? ¹⁶అది సమాధి ద్వారములలోనికి దిగిపోవునా? మనము కలిసి మంటిలోనికి దిగిపోవుదుమా?"