आता छापील स्वरूपात

ईयोब 17 FHB पित्याच्या हृदयाचे बायबल™

पहिल्या ऑर्डरवर 15% सूट →
पुस्तक

माझा आत्मा खचला आहे

ईयोबाचा आत्मा भग्न झाला आहे आणि कबर जणू अंथरुणासारखी तयार केलेली वाटते. तो विचारतो की त्याचा जामीन म्हणून कोण उभा राहील, कारण एकाही मित्राकडे देण्यासारखे ज्ञान नाही. जर त्याला खड्ड्याला आपला बाप आणि किड्याला आपली आई म्हणावे लागत असेल, तर त्याची आशा कोठे आहे?

अध्याय 17.

“माझा आत्मा खचला आहे, माझे दिवस विझून गेले आहेत, कबर माझ्यासाठी तयार आहे. खरोखर, थट्टा करणारे माझ्याभोवती आहेत, आणि त्यांच्या उपहासावरून माझी दृष्टी हटत नाही.

“तूच स्वतःजवळ माझ्यासाठी जामीन ठेव; दुसरा कोण माझ्यासाठी हमी देईल? कारण तू त्यांची मने समजण्यापासून बंद केली आहेस; म्हणून तू त्यांना विजय मिळवू देणार नाहीस. जो स्वतःच्या फायद्यासाठी मित्रांची निंदा करतो—त्याच्या मुलांचे डोळे क्षीण होतील.

“त्याने मला लोकांमध्ये टिंगलीचा विषय बनवले आहे, ज्याच्या तोंडावर ते थुंकतात असा मी झालो आहे. दुःखाने माझा डोळा अंधुक झाला आहे, आणि माझे सर्व अवयव सावलीसारखे झाले आहेत. हे पाहून सरळ माणसे स्तिमित होतात, आणि निर्दोष मनुष्य भक्तिहीनांविरुद्ध चेतवला जातो. तरीही नीतिमान आपल्या मार्गाला धरून राहतो, आणि ज्याचे हात शुद्ध आहेत तो अधिकाधिक बलवान होत जातो.

“पण तुम्ही सर्व जण परत या, आताच या—तुमच्यामध्ये मला एकही ज्ञानी माणूस आढळत नाही. माझे दिवस निघून गेले आहेत, माझ्या योजना मोडून पडल्या आहेत, आणि त्यांच्यासोबत माझ्या हृदयाच्या इच्छाही. ते रात्रीचा दिवस करतात; ‘प्रकाश जवळ आहे,’ असे ते अंधकारापुढे म्हणतात. जर मी कबरेला माझे घर म्हणून आशा धरली, जर मी अंधकारात माझे अंथरूण पसरले, जर मी खड्ड्याला म्हटले, ‘तू माझा पिता आहेस,’ आणि किड्याला म्हटले, ‘माझी आई’ व ‘माझी बहीण,’ तर मग माझी आशा कोठे आहे? माझ्यासाठी कोणी काही आशा पाहू शकेल का? ती कबरेच्या दारांपर्यंत खाली जाईल का? आपण एकत्र मातीत उतरून जाऊ का?”