ईयोब 18

18 ¹ मग शूहीच्या बिल्ददाने उत्तर दिले: ² “किती वेळ तू शब्दांचा शोध करत राहशील? थोडी समज दाखव, म्हणजे मग आपण बोलू शकू. ³ आम्हांला गुरांसारखे का वागवले जाते, तुझ्या दृष्टीने मूर्ख का गणले जाते? ⁴ तू जो आपल्या क्रोधात स्वतःचे तुकडे तुकडे करून घेतोस — तुझ्यासाठी काय पृथ्वी ओसाड करावी, किंवा खडक आपल्या जागेवरून हलवावा? ⁵ होय, दुष्टाचा दिवा विझवला जातो, आणि त्याच्या अग्नीची ज्वाला काळोखी होते. ⁶ प्रकाश अंधकारमय होतो त्याच्या तंबूत, आणि त्याच्यावरचा दिवा विझून जातो. ⁷ त्याची जोमदार पावले आखडली जातात, आणि त्याचेच बेत त्याला खाली पाडतात. ⁸ त्याचेच पाय त्याला जाळ्यात नेतात, आणि तो सरळ त्याच्या फासात चालत जातो. ⁹ सापळा त्याला टाचेने पकडतो; पाश त्याला घट्ट धरतो. ¹⁰ त्याच्यासाठी जमिनीत फास लपवलेला आहे, आणि त्याच्या वाटेवर सापळा दबा धरून पडला आहे. ¹¹ भय त्याला चहूबाजूंनी दचकवते आणि त्याच्या टाचांमागे त्याचा पाठलाग करते. ¹² त्याचे बळ भुकेने क्षीण होते, आणि त्याच्या पतनासाठी विपत्ती सज्ज उभी राहते. ¹³ ती त्याच्या कातडीचे तुकडे गिळते; मृत्यूचा ज्येष्ठ पुत्र त्याचे अवयव गिळून टाकतो. ^a a v13 “मृत्यूचा ज्येष्ठ पुत्र” हे प्राणघातक, झिजवणाऱ्या रोगासाठी वापरलेले काव्यात्मक रूपक आहे — मृत्यूचा सर्वांत घातक हस्तक. ¹⁴ त्याला त्याच्या तंबूच्या सुरक्षिततेतून उपटले जाते आणि भयांच्या राजाकडे नेले जाते. ¹⁵ त्याच्या तंबूत अग्नी वस्ती करतो, जो आता त्याचा उरला नाही; त्याच्या घरावर जळते गंधक विखुरले जाते. ¹⁶ त्याची मुळे सुकून जातात खाली, आणि त्याच्या फांद्या वर कोमेजून जातात. ¹⁷ त्याची स्मृती पृथ्वीवरून नष्ट होते, आणि रस्त्यांवर त्याचे नावही उरत नाही. ¹⁸ त्याला प्रकाशातून अंधकारात लोटले जाते आणि जगातून हाकलून लावले जाते. ¹⁹ त्याच्या लोकांमध्ये त्याला संतती किंवा वंशज उरत नाही, जिथे तो एकेकाळी राहिला तिथे कोणी वाचलेला उरत नाही. ²⁰ पश्चिमेकडचे लोक त्याच्या नशिबाने स्तंभित होतात, आणि पूर्वेकडचे लोक थरकापाने ग्रासले जातात. ²¹ खरोखर, दुष्टांच्या वस्तिस्थानांची अशीच गत होते, देवाला न ओळखणाऱ्याच्या ठिकाणाची अशीच अवस्था होते.”