Job 17

17 ¹“Nabungkag ang akong espiritu, napalong ang akong mga adlaw, andam na ang lubnganan alang kanako. ²Sa pagkatinuod gilibotan ako sa mga mabiaybiayon, ug ang akong mga mata dili makalikay sa ilang pagpanamastamas.

³“Paghatag ug saad alang kanako diha kanimo; kinsa pa may mohatag sa iyang pulong ingon nga akong tigpasalig? ⁴Kay imong gisirhan ang ilang mga hunahuna sa pagsabot; busa dili mo sila tugotan nga magmadaogon. ⁵Ang nagbudhi sa iyang mga higala alang sa kaugalingong kaayohan—mahalap ang mga mata sa iyang mga anak.

⁶“Gihimo niya ako nga yubitanan taliwala sa mga katawhan, usa nga ilang ginaluwaan sa nawong. ⁷Mihalap ang akong mata tungod sa kasubo, ug ang tanan kong mga bukton sama na lang sa anino. ⁸Ang mga matarong nahikurat niini, ug ang walay sala napukaw batok sa mga dili diosnon. ⁹Apan ang matarong nagpabilin sa iyang dalan, ug ang may hinlo nga mga kamot nagkalig-on sa kanunay.

¹⁰“Apan balik kamo, kamong tanan, dali na kamo—walay bisan usa ka tawong maalamon nga akong makaplagan kaninyo. ¹¹Milabay na ang akong mga adlaw, nabungkag ang akong mga laraw, ug uban kanila ang mga tinguha sa akong kasingkasing. ¹²Gihimo nila ang kagabhion nga adlaw; ‘ang kahayag,’ matod nila, ‘haduol na’—atubangan sa kangitngit. ¹³Kon maglaom ako sa lubnganan ingon nga akong balay, kon ibukhad ko ang akong higdaanan sa kangitngit, ¹⁴kon motawag ako sa bung-aw, ‘Ikaw ang akong amahan,’ ug sa ulod, ‘Akong inahan’ ug ‘Akong igsoong babaye,’ ¹⁵asa man diay ang akong paglaom? Kinsa may makakita ug paglaom alang kanako? ¹⁶Mokunsad ba kini ngadto sa mga ganghaan sa lubnganan? Manaog ba kami nga managkuyog ngadto sa abog?”