યોબ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹“મારો આત્મા ભાંગી ગયો છે, મારા દિવસો ઓલવાઈ ગયા છે, કબર મારા માટે તૈયાર છે. ²ખરેખર મશ્કરી કરનારા મને ઘેરી વળ્યા છે, અને તેમના મહેણાંથી મારી આંખો દૂર જોઈ શકતી નથી.

³“મારા માટે તમે પોતે જામીન થાઓ; બીજું કોણ મારા જામીનગીર તરીકે વચન આપશે? ⁴કારણ, તમે તેમના મનને સમજણ માટે બંધ કરી દીધાં છે; તેથી તમે તેમને વિજય મેળવવા દેશો નહિ. ⁵જે પોતાના સ્વાર્થ માટે મિત્રોની નિંદા કરે છે—તેનાં સંતાનોની આંખો ક્ષીણ થઈ જશે.

⁶“તેમણે મને લોકોમાં મહેણારૂપ બનાવ્યો છે, જેના મોં પર તેઓ થૂંકે છે. ⁷દુ:ખથી મારી આંખ ઝાંખી પડી ગઈ છે, અને મારાં સર્વ અંગ પડછાયા જેવાં થઈ ગયાં છે. ⁸આ જોઈને પ્રામાણિક લોકો સ્તબ્ધ થઈ જાય છે, અને નિર્દોષ માણસ અધર્મી વિરુદ્ધ ઊભો થાય છે. ⁹તોપણ નેક માણસ પોતાના માર્ગને વળગી રહે છે, અને જેના હાથ શુદ્ધ છે તે વધુ ને વધુ બળવાન થતો જાય છે.

¹⁰“પણ તમે સૌ પાછા આવો, હમણાં જ આવો—તમારામાં મને એક પણ જ્ઞાની માણસ મળતો નથી. ¹¹મારા દિવસો વીતી ગયા છે, મારી યોજનાઓ તૂટી ગઈ છે, અને તેમની સાથે મારા હૃદયની ઇચ્છાઓ પણ. ¹²તેઓ રાતને દિવસમાં ફેરવી નાખે છે; ‘અજવાળું,’ તેઓ કહે છે, ‘પાસે છે’—અંધકારની સામે. ¹³જો હું કબરની મારા ઘર તરીકે આશા રાખું, જો હું અંધકારમાં મારું બિછાનું પાથરું, ¹⁴જો હું ખાડાને કહું, ‘તું મારો પિતા છે,’ અને કીડાને ‘મારી મા’ અને ‘મારી બહેન,’ ¹⁵તો પછી મારી આશા ક્યાં છે? મારા માટે કોઈ આશા કોણ જોઈ શકે? ¹⁶શું તે કબરના દરવાજા સુધી ઊતરી જશે? શું અમે સાથે મળીને ધૂળમાં ઊતરીશું?”