બિલ્દાદ ફરી બોલે છે
પોતાને ઢોર જેવો ગણવામાં આવ્યો તેનાથી બિલ્દાદ નારાજ થાય છે અને દુષ્ટોના અંત વિશે એક તૈયાર ભાષણથી જવાબ આપે છે: બુઝાઈ ગયેલો દીવો, એડીમાં ફાંસો, જીવતો એક પણ વંશજ નહિ. દરેક ચિત્ર એવા માણસ પર પડે છે, જેણે હમણાં જ પોતાનાં બાળકોને દફનાવ્યાં છે.
18 1પછી શૂહી બિલ્દાદે જવાબ આપ્યો: 2“તમે ક્યાં સુધી શબ્દોની શોધ કરશો? થોડી સમજ બતાવો, પછી આપણે વાત કરી શકીએ. 3અમને કેમ ઢોર જેવા ગણવામાં આવે છે, તમારી નજરમાં મૂર્ખ કેમ લેખવામાં આવે છે? 4તમે જે તમારા ક્રોધમાં પોતાની જાતને ફાડી નાખો છો—શું તમારા ખાતર પૃથ્વી તજી દેવાય, કે ખડક પોતાની જગ્યાએથી ખસેડાય? 5હા, દુષ્ટનો દીવો હોલવાઈ જાય છે, અને તેના અગ્નિની જ્વાળા ઝાંખી પડે છે. 6તેના તંબુમાં અજવાળું અંધારું થઈ જાય છે, અને તેની ઉપરનો દીવો બુઝાઈ જાય છે. 7તેનાં જોરદાર પગલાં ટૂંકાં પડી જાય છે, અને તેની પોતાની યુક્તિઓ તેને પાડી નાખે છે. 8તેના પોતાના પગ તેને જાળમાં ધકેલે છે, અને તે સીધો તેની ફાંસમાં ચાલ્યો જાય છે. 9ફાંદો તેને એડીથી પકડી લે છે; ફાંસો તેને કસીને જકડી રાખે છે. 10તેના માટે જમીનમાં ફાંસો સંતાડેલો છે, અને તેના માર્ગ પર ફાંદો તાકી રહ્યો છે. 11ચારે બાજુથી ભય તેને ચોંકાવે છે અને તેની પાછળ પડીને તેનો પીછો કરે છે. 12તેનું બળ ભૂખથી ક્ષીણ થઈ જાય છે, અને તેના પતન માટે આફત તૈયાર ઊભી રહે છે. 13તે તેની ચામડીના ટુકડા ખાઈ જાય છે; મૃત્યુનું જ્યેષ્ઠ સંતાન તેના અંગોને ખાઈ જાય છે. a a v13 “મૃત્યુનું જ્યેષ્ઠ સંતાન” એ પ્રાણઘાતક, ક્ષય કરનારા રોગ માટેની કાવ્યમય અભિવ્યક્તિ છે—મૃત્યુનું સૌથી ઘાતક સાધન. 14તેને તેના તંબુની સલામતીમાંથી ખેંચી કાઢવામાં આવે છે અને ભયના રાજા પાસે લઈ જવામાં આવે છે. 15તેના તંબુમાં અગ્નિ વસે છે, જે હવે તેનો રહ્યો નથી; તેના ઘર પર સળગતું ગંધક વેરવામાં આવે છે. 16નીચે તેનાં મૂળ સુકાઈ જાય છે, અને ઉપર તેની ડાળીઓ કરમાઈ જાય છે. 17પૃથ્વી પરથી તેની સ્મૃતિ નાશ પામે છે, અને શેરીઓમાં તેનું કોઈ નામ રહેતું નથી. 18તેને અજવાળામાંથી અંધકારમાં હાંકી કાઢવામાં આવે છે અને જગતમાંથી હાંકી મૂકવામાં આવે છે. 19તેના લોકોમાં તે કોઈ સંતાન કે વંશજ મૂકી જતો નથી, જ્યાં તે એક સમયે રહેતો હતો ત્યાં કોઈ બચેલું રહેતું નથી. 20પશ્ચિમના લોકો તેની દશા જોઈને હેબતાઈ જાય છે, અને પૂર્વના લોકો ભયથી ધ્રૂજી ઊઠે છે. 21ખરેખર દુષ્ટોના નિવાસોની આવી જ દશા થાય છે, જે ઈશ્વરને ઓળખતો નથી તેની જગ્યાની પણ.”