Bildad yana soʻz boshlaydi
Bildad mol qatorida sanalganidan ranjiydi va yovuzlarning taqdiri haqida tayyor nutq bilan javob beradi: chiroq oʻchadi, tuzoq tovonni ushlaydi, tirik birorta avlod qolmaydi. Har bir tasvir hozirgina farzandlarini dafn etgan odamning ustiga tushadi.
18 1Shunda shuxalik Bildad javob berdi: 2“Qachongacha soʻz qidirasan? Aqlingni ishlatgin, keyin gaplasha olamiz. 3Nega biz mol kabi koʻrilamiz, nazaringda nodon sanalamiz? 4Ey gʻazabingda oʻzingni parcha-parcha qiladigan odam! Yer sen uchun tark etilsinmi yoki qoya oʻrnidan jilsinmi? 5Ha, fosiqning nuri oʻchadi, olovining alangasi soʻnadi. 6Uning chodirida nur qorayadi, boshi uzra chiroq soʻnadi. 7Uning dadil qadamlari qisqaradi, oʻz hiylalari uni yiqitadi. 8Uning oyoqlari oʻzini toʻrga haydaydi, u toʻr koʻzlari ichiga toʻgʻri kirib boradi. 9Tuzoq uni tovonidan ushlaydi, qopqon uni mahkam changallaydi. 10Yer ostida unga sirtmoq yashiringan, yoʻlida tuzoq poylab turadi. 11Dahshatlar har tomondan uni choʻchitadi, izma-iz quvib boradi. 12Uning quvvati ochlikdan tugaydi, halokat uni qulatishga shay turadi. 13U terisining boʻlaklarini yeb bitiradi, oʻlimning toʻngʻichi aʼzolarini yeb qoʻyadi. a a v13 “Oʻlimning toʻngʻichi” — halokatli, vujudni emiradigan kasallik uchun aytilgan sheʼriy ibora boʻlib, oʻlimning eng dahshatli quroli demakdir. 14U oʻz chodirining panohidan yulib olinadi va dahshatlar shohi huzuriga haydab olib ketiladi. 15Chodirida olov makon qiladi, u endi oʻziniki emas; uyi uzra yonar oltingugurt sochiladi. 16Pastda ildizlari qurib qoladi, tepada shoxlari soʻliydi. 17Uning xotirasi yer yuzidan yoʻqoladi, koʻchalarda nomi qolmaydi. 18U yorugʻlikdan zulmatga haydaladi va dunyodan quvib chiqariladi. 19U oʻz xalqi orasida na nasl, na avlod qoldiradi, bir paytlar yashagan yurtida bironta tirik qolgani boʻlmaydi. 20Gʻarbdagilar uning qismatidan dahshatga tushadi, sharqdagilarni vahima qamrab oladi. 21Albatta, fosiqlarning maskanlari ana shunday boʻladi, Xudoni tanimaydigan kimsaning joyi ham shundaydir.”