Maxxanfameera
Kitaaba

Hafuurri Koo Cabeera

Ruuhiin Iyyoob cabeera, awwaalli akka siree isaaf qophaa'e itti dhaga'ama. Michoonni isaa tokkoon illee ogummaa hin qaban, kanaaf eenyutu isaaf waadaa ta'ee dhaabbata jedhee gaafata. Boolla abbaa koo, raammoo immoo haadha koo jedhee yoo waamuu qabaate, abdiin koo eessa jira?

Boqonnaa 17.

«Hafuurri koo cabeera, guyyoonni koos dhumaa jiru, awwaalli naaf qophaa'eera. Dhuguma tuffattoonni na marsaniiru, ijji koos qoosa isaanii irraa garagaluu hin danda'u.

«Ati mataa kee bira wabii naaf kaa'i; eenyutu biraa wabii koo ta'ee dhaadhata? Sababii ati sammuu isaanii hubannoo irraa cufteef, kanaaf isaan hin mo'isiftu. Namni bu'aa of-danda'eef michoota isaa himatu, ijji ijoollee isaa in dukkanaa'a.

«Inni saboota gidduutti dubbii qoosaa na taasiseera, nama isaan fuula isaa irratti tufan na godheera. Ijji koo gadda irraa dukkanaa'eera, miseensonni koo hundinuu gaaddisa fakkaatu. Qajeeltonni kanaan in dinqisiifatu, nama balleessaa hin qabnes warra Waaqayyoon hin sodaanne irratti in kaasama. Garuu qajeelaan karaa isaa in qabata, nama harki isaa qulqulluu ta'es in jabaataa deema.

«Garuu isin hundinuu deebi'aatii kottaa—isin gidduutti nama ogeessa tokko illee hin argadhu. Guyyoonni koo darbaniiru, karoorri koo cabeera, hawwiin onnee koos isaan wajjin cabeera. Halkan guyyaa godhu; ‹ifni dhiyoo dha› jedhu—dukkana fuulduratti. Yoo ani awwaala mana kootiif abdadhe, yoo siree koo dukkana keessatti diriirse, yoo ani boollaa ‹Ati abbaa koo ti› jedhee, raammoo ‹Haadha koo› fi ‹Obboleettii koo› jedhee waamee, yoos abdiin koo eessa jira? Abdii koo eenyutu argaa? Abdiin koo gara balbala awwaalaa in gad bu'aa? Nuti waliin biyyoo keessa in gad bu'uu?»