زما روح مات شوے دے
د ایوب روح مات دی او قبر ورته داسې ښکاري لکه هوار شوی بستر. هغه پوښتي چې څوک به یې ضامن شي، ځکه یو ملګری هم د وړاندې کولو حکمت نه لري. که هغه کنده خپل پلار او چینجی خپله مور وبولي، نو هیله یې چېرته ده؟
17 1”زما روح مات شوے دے، زما ورځې ختمې شوې، قبر زما دپاره تيار دے. 2خامخا مسخرې کوونکى زما نه چاپېره دى، او زما سترګې د هغوئ د ملنډو نه نۀ شى بندېدے.
3”زما دپاره د ځان سره ضمانت ورکړه؛ بل څوک زما د ضامن په توګه خپله خبره راکوى؟ 4ځکه چې تا د هغوئ ذهنونه د پوهې نه بند کړى؛ نو ځکه به تۀ هغوئ ته د بريا اجازت ورنۀ کړې. 5څوک چې د ذاتى ګټې دپاره په خپلو ملګرو الزام لګوى، د هغۀ د بچو سترګې به بېنوره شى.
6”هغۀ زۀ د قومونو په مينځ کښې يوه مثال جوړ کړم، داسې څوک چې هغوئ يې په مخ تُف کوى. 7زما سترګې د غم نه کمزورې شوې، او زما ټول اعضاء د سيورى په شان دى. 8صادقان په دې حيران دى، او بېګناه د بېدينه خلقو په خلاف پاڅيږى. 9خو صادق په خپله لاره قائم وى، او هغه څوک چې لاسونه يې پاک دى، نور هم زورور کيږى.
10”خو تاسو ټول بيا راشئ، اوس راشئ، ستاسو په مينځ کښې يو عقلمند سړے هم نۀ مومم. 11زما ورځې تېرې شوې، زما منصوبې ماتې شوې، او د هغوئ سره زما د زړۀ اِرادې هم. 12هغوئ شپه په ورځ بدلوى؛ ’رڼا،‘ هغوئ وائى، ’نزدې ده‘ — د تيارې په مخ کښې. 13کۀ زۀ قبر د خپل کور په توګه اُميد وساتم، کۀ زۀ خپل بستر په تيارې کښې وغوړوم، 14کۀ زۀ قبر ته ووايم، ’تۀ زما پلار يې،‘ او چينجى ته، ’زما مور‘ او ’زما خور،‘ 15نو بيا زما اُميد چرته دے؟ زما دپاره څوک کوم اُميد ليدے شى؟ 16آيا دا به د قبر دروازو ته ښکته شى؟ آيا مونږ به يو ځائ خاورو ته ښکته شُو؟“