بلدد بيا خبرې کوى
بلدد له دې خپه دی چې د څارویو په څېر شمېرل کېږي، او د بدکارانو د برخلیک په اړه په یوه چمتو وینا ځواب ورکوي: ډیوه مړه شوې، دام د پښې په پونده کې، هیڅ اولاد ژوندی نه دی پاتې. هر انځور پر هغه سړي لګېږي چې همدا اوس یې خپل اولادونه خاورو ته سپارلي دي.
18 1بيا بلدد شوحى جواب ورکړو چې، 2”تۀ به تر کومه وخته پورې د ټکو ښکار کوې؟ لږ عقل وکړه، بيا به مونږ خبرې وکړو. 3ولې مونږ د څاروو په شان ګڼلے شُو، او ستا په نظر کښې کم عقله حساب شُو؟ 4اے هغه کس چې په خپل غصه کښې ځان ټوټې ټوټې کوې، آيا دې دپاره چې ستا خاطر وساتلے شى زمکه به پرېښودے شى، او کۀ ګټه به له خپل ځايه وخوزولے شى؟ 5هو، د بدکار رڼا مړه کيږى، او د هغۀ د اور لمبه تياره شى. 6په هغۀ خيمه کښې رڼا تياره شى، او د هغۀ دپاسه ګرهى مړه شى. 7د هغۀ زورور قدمونه ورو شى، او د هغۀ خپلې چلونې هغه راوغورزوى. 8د هغۀ خپلې پښې هغه جال ته ورسوى، او هغه سم د جال په غوټو کښې روان شى. 9لومه هغه له پونډۍ نه ونيسى، او ترۀ کلک ونيول شى. 10د هغۀ دپاره په زمکه کښې غاړۍ پټه شوے ده، او د هغۀ په لار باندې لومه انتظار کوى. 11ويرې هغه له هرې خوا نه چکند کړى، او د هغۀ په پونډيو پسې يې وربهى. 12د هغۀ زور په لوږه کمزورے شى، او آفت د هغۀ د راپرزېدو دپاره تيار ولاړ وى. 13دا د هغۀ د څرمنې ټوټې وخورى، او د مرګ مشر زوئ د هغۀ غړى وخورى. a a v13 ”د مرګ مشر زوئ“ د يوې مهلکې، خوړونکې رنځورئ دپاره شاعرانه اصطلاح ده — د مرګ تر ټولو خطرناکه وسيله. 14هغه د خپلې خيمې له سلامتۍ نه شلولے شى، او د ويرو بادشاه ته بوتلے شى. 15اور په هغۀ خيمه کښې مېشت شى، چې نور د هغۀ نۀ ده؛ سوزندوے ګندک د هغۀ کور باندې خپور شى. 16د هغۀ ريښې لاندې وچې شى، او د هغۀ څانګې پاس ووچيږى. 17د هغۀ يادګيرنه له زمکې نه ورکه شى، او په کوڅو کښې يې نوم نۀ وى. 18هغه له رڼا نه تيارې ته وربهولے شى، او له دُنيا نه ايستلے شى. 19هغه د خپلو خلقو په مينځ کښې نۀ اولاد پرېږدى او نۀ نسل، او چرته چې هغه ژوند کولو هلته هيڅ پاتې کېدونکے نۀ وى. 20هغه څوک چې لوېديځ کښې وى د هغۀ په حال باندې حيران شى، او هغه څوک چې ختيځ کښې وى په ويره کښې ونيولے شى. 21يقيناً د بدکارانو د کورونو حال همدا وى، او د هغۀ ځائ چې خُدائ پاک نۀ پېژنى.“