Job 16

16 ¹Kaya't sumagot si Job: ²"Marami na akong narinig na katulad ng mga ito; mga kaawa-awang mang-aaliw kayong lahat. ³Wala bang katapusan ang inyong mga salitang parang hangin? Ano ang nagtutulak sa inyo upang patuloy na sumagot? ⁴Kaya ko ring magsalita nang gaya ninyo, kung kayo ang nasa aking kalagayan; maaari akong maghabi ng mga salita laban sa inyo at ilingin ang aking ulo sa inyo. ⁵Ngunit palalakasin ko kayo sa pamamagitan ng aking bibig, at ang aliw ng aking mga labi ay magpapagaan ng inyong sakit. ⁶Kung ako'y magsalita, hindi gumagaan ang aking sakit; at kung ako'y magpigil, ano ang naibsan sa akin? ⁷Tunay ngang pinagod na ako ngayon ng Diyos; winasak mo ang buong sambahayan ko. ⁸Pinangayayat mo ako, at ito'y naging saksi; ang aking kapayatan ay bumabangon laban sa akin at nagpapatotoo sa harap ko. ⁹Nilamon ako ng kanyang galit at sinalakay ako; nagngangalit ang kanyang mga ngipin sa akin; ang aking kaaway ay nakatuon ang mga mata sa akin. ¹⁰Ibinuka ng mga tao ang kanilang mga bibig laban sa akin; sinampal nila ang aking pisngi sa pang-uuyam; sila'y nagsama-sama laban sa akin. ¹¹Ibinigay ako ng Diyos sa mga liko at inihagis ako sa kamay ng masasama. ¹²Ako'y nasa kapanatagan, at dinurog niya ako; hinawakan niya ako sa leeg at niligis akong pira-piraso; itinayo niya akong kanyang tudlaan. ¹³Pinaliligiran ako ng kanyang mga mamamana; binibiyak niya ang aking mga bato nang walang awa at ibinubuhos sa lupa ang aking apdo. ¹⁴Winawasak niya ako sa sunod-sunod na hampas; dumadaluhong siya sa akin na parang mandirigma. ¹⁵Tinahi ko ang damit ng pagluluksa sa aking balat at ibinaon ko sa alabok ang aking noo. ¹⁶Namumula ang aking mukha sa pag-iyak, at malalim na anino ang nasa aking mga talukap, ¹⁷bagaman walang karahasan sa aking mga kamay at ang aking panalangin ay dalisay. ¹⁸Lupa, huwag mong tabunan ang aking dugo, at huwag mong hayaang makasumpong ng pahingahan ang aking daing. ¹⁹Kahit ngayon, ang aking saksi ay nasa langit, at ang aking tagapagtanggol ay nasa kaitaasan. ²⁰Hinahamak ako ng aking mga kaibigan; ang aking mga mata ay nagbubuhos ng luha sa Diyos, ²¹upang ipagtanggol niya ang usapin ng isang tao sa harap ng Diyos, gaya ng isang anak ng tao na nakikiusap para sa kanyang kapwa. ²²Sapagkat ilang taon na lamang ang lilipas, at pagkatapos ay tatahakin ko ang daang hindi na muling babalikan."