ਅੱਯੂਬ 16

16 ¹ਤਦ ਅੱਯੂਬ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ²"ਮੈਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਿਕੰਮੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ³ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਹਵਾਈ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ? ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਭੜਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ⁴ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲਾਂ ਗੁੰਦ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ। ⁵ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲਾਸਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਹੌਲਾ ਕਰਦਾ। ⁶ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੀੜ ਹੌਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਰਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦਾ ਹਾਂ? ⁷ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਥਕਾ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ⁸ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਗੇੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਗਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਲਿੱਸਾਪਣ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ⁹ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾੜ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੱਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਪੀਸੇ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੱਡਦਾ ਹੈ। ¹⁰ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿੰਦਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ੍ਹ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ¹¹ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਪੰਜੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ¹²ਮੈਂ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੌਣ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਸੁੱਟਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ¹³ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਤਰਸ ਦੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰਦੇ ਚੀਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿੱਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ¹⁴ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਟ ਉੱਤੇ ਸੱਟ ਮਾਰ ਕੇ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ¹⁵ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਦੇ ਬਸਤਰ ਸੀ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੱਥਾ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਲਿਆ ਹੈ। ¹⁶ਰੋਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਪਿਆ ਹੈ, ¹⁷ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ¹⁸ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਨਾ ਢੱਕ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਦੁਹਾਈ ਨੂੰ ਕੋਈ ਟਿਕਾਣਾ ਨਾ ਮਿਲੇ। ¹⁹ਹੁਣ ਵੀ, ਮੇਰਾ ਗਵਾਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਕੀਲ ਉੱਚਿਆਈ ਉੱਤੇ ਹੈ। ²⁰ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ²¹ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਦਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਲਈ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ²²ਕਿਉਂ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੇਰ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੋਂ ਕੋਈ ਮੁੜਦਾ ਨਹੀਂ।"