ညံ့ဖျင်းသော နှစ်သိမ့်သူများ
ယောဘသည် သူတို့ကို ဒုက္ခပေးသော နှစ်သိမ့်သူများဟုခေါ်ပြီး နေရာချင်းလဲလျှင် မိမိလည်း မိန့်ခွန်းများ ပြောနိုင်သည်ဟု ဆို၏။ ဘုရားသခင်ကို သူ့လည်ပင်းကိုဆွဲကိုင်၍ ပစ်မှတ်အဖြစ် ထောင်ထားသော စစ်သူရဲအဖြစ် ဖော်ပြ၏။ သို့သော် မိမိအတွက် သက်သေခံသူတစ်ဦး ကောင်းကင်၌ ရပ်နေသည်ဟု အခိုင်အမာဆို၏။
16 1ထိုအခါ ယောဘက ဤသို့ပြန်ဖြေသည်ကား၊ 2“ဤကဲ့သို့သောစကားများစွာကို ငါကြားဖူးပြီ။ သင်တို့အားလုံးသည် ညံ့ဖျင်းသောနှစ်သိမ့်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ 3သင်တို့၏ လေပြင်စကားများ အဆုံးမရှိသလော။ အဘယ်အရာက သင်တို့ကို လှုံ့ဆော်၍ အစဉ်မပြတ် ပြန်ပြောနေကြသနည်း။ 4သင်တို့သည် ငါ့နေရာတွင်ရှိလျှင် ငါသည်လည်း သင်တို့ကဲ့သို့ ပြောနိုင်၏။ သင်တို့တစ်ဖက်၌ စကားများကို စီကုံး၍ သင်တို့ကို ဦးခေါင်းခါပြနိုင်၏။ 5သို့ရာတွင် ငါသည် ငါ့နှုတ်ဖြင့် သင်တို့ကို အားပေးမည်၊ ငါ့နှုတ်ခမ်း၏ နှစ်သိမ့်စကားဖြင့် သင်တို့၏ဝေဒနာကို သက်သာစေမည်။ 6ငါပြောလျှင်လည်း ငါ့ဝေဒနာ မသက်သာ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေလျှင်လည်း ငါ့ထံမှ အဘယ်အရာ ထွက်ခွာသွားမည်နည်း။ 7ယခု ဧကန်အမှန် ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို နွမ်းနယ်စေတော်မူပြီ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ၏အပေါင်းအသင်းအားလုံးကို ပျက်စီးစေတော်မူပြီ။ 8ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ကျုံ့လှီစေတော်မူသဖြင့် ထိုအရာသည် သက်သေဖြစ်လာ၏၊ ငါ၏ပိန်ကြုံခြင်းသည် ငါ့တစ်ဖက်၌ ထ၍ ငါ့မျက်မှောက်တွင် သက်သေခံ၏။ 9ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်သည် ငါ့ကို ဆွဲဆုတ်၍ တိုက်ခိုက်တော်မူပြီ၊ ငါ့အပေါ်၌ သွားတော်ကို ကြိတ်တော်မူ၏၊ ငါ၏ရန်သူသည် ငါ့ကို စေ့စေ့ကြည့်လျက်ရှိ၏။ 10လူတို့သည် ငါ့ကို ပစပ်ဟ၍ ကြည့်ကြ၏၊ ကဲ့ရဲ့သည့်အနေဖြင့် ငါ့ပါးကို ရိုက်ကြ၏၊ ငါ့တစ်ဖက်၌ စုရုံးကြ၏။ 11ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို မတရားသောသူတို့လက်သို့ အပ်တော်မူ၍ ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏ လက်တွင်းသို့ ပစ်ချတော်မူ၏။ 12ငါသည် ငြိမ်သက်စွာနေစဉ် ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ချိုးဖျက်တော်မူ၏၊ ငါ့လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်၍ အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖျက်တော်မူပြီ၊ ငါ့ကို ကိုယ်တော်၏ပစ်မှတ်အဖြစ် ထားတော်မူ၏။ 13ကိုယ်တော်၏မြားပစ်သမားတို့သည် ငါ့ကို ဝိုင်းရံကြ၏၊ ကိုယ်တော်သည် သနားခြင်းမရှိဘဲ ငါ၏ကျောက်ကပ်ကို ခွဲဖွင့်၍ ငါ၏သည်းခြေကို မြေပေါ်သို့ သွန်းချတော်မူ၏။ 14ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်၍ ချိုးဖျက်တော်မူ၏၊ စစ်သူရဲကဲ့သို့ ငါ့ထံသို့ ပြေးဝင်တော်မူ၏။ 15ငါသည် ငါ့အရေပေါ်၌ လျှော်တေအဝတ်ကို ချုပ်ဝတ်ထား၍ ငါ၏နဖူးကို မြေမှုန့်၌ မြှုပ်ထားပြီ။ 16ငါ၏မျက်နှာသည် ငိုကြွေးခြင်းကြောင့် နီရဲလျက်ရှိ၍ ငါ၏မျက်ခမ်းများပေါ်၌ နက်မှောင်သောအရိပ် ကျရောက်လျက်ရှိ၏၊ 17ငါ၏လက်၌ အကြမ်းဖက်မှုမရှိ၊ ငါ၏ဆုတောင်းချက်သည်လည်း သန့်ရှင်းသော်လည်းပင် ဤသို့ဖြစ်ရ၏။ 18အို မြေကြီး၊ ငါ၏အသွေးကို မဖုံးအုပ်နှင့်၊ ငါ၏အော်ဟစ်သံသည်လည်း နားခိုရာ မရှိပါစေနှင့်။ 19ယခုပင်လျှင် ငါ၏သက်သေသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိ၏၊ ငါ့ဘက်မှ ချေပသူသည် မြင့်သောအရပ်၌ ရှိ၏။ 20ငါ၏မိတ်ဆွေတို့သည် ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့ကြ၏၊ ငါ၏မျက်စိသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ မျက်ရည်ကျလျက်ရှိ၏၊ 21ထိုသူသည် ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ လူတစ်ဦး၏အမှုကို ချေပပေးစေရန်၊ လူသားတစ်ဦးသည် မိမိအိမ်နီးချင်းအတွက် တောင်းပန်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန်တည်း။ 22အကြောင်းမူကား နှစ်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ငါသည် ပြန်၍မလာနိုင်သောလမ်းသို့ သွားရလိမ့်မည်။”