Makaluluoy nga mga Manuglugpay

Ginatawag ni Job sila nga makaluluoy nga mga manugpahupay kag nagasiling nga makahambal man siya sang pareho kon magbaylo sila sang puwesto. Ginalaragway niya ang Dios nga pareho sang manugbato nga nagdakop sa iya sa liog kag nagbutang sa iya nga tinguhaan. Apang nagapabilin siya nga nagasiling nga may saksi sa iya sa langit.

Kapitulo 16.

Niyan nagsabat si Job, “Madamu nga butang nga kaangay sini ang akon nabatian; makaluluoy nga mga manuglugpay kamo tanan. Wala bala sing katapusan ang inyo mga hangin nga pulong? Ano ang nagasugyot sa imo nga nagapadayon ka sa pagsabat? Ako man makahambal subong sang inyo ginahimo, kon kamo ang yara sa akon lugar; sarang ako makatingob sing mga pulong batok sa inyo kag magwagwag sang akon ulo sa inyo. Apang palig-unon ko kamo sang akon baba, kag ang lugpay sang akon mga bibig magapaumpaw sang inyo kasakit. Kon maghambal ako, ang akon kasakit wala maumpawi; kag kon magpugong ako, ano ang magbiya sa akon? Sa pagkamatuud karon ginpakapoy ako sang Dios; ginlaglag mo ang bug-os ko nga panimalay. Ginpakuring mo ako, kag nangin saksi ini; ang akon kaniwang nagabangon batok sa akon kag nagapanaksi sa akon nawong. Gingisi ako sang iya kaakig kag ginsalakay; nagbagrot sia sang iya mga ngipon sa akon; ang akon kaaway nagatulok sing hugot sa akon. Nagnganga ang mga tawo sang ila mga baba sa akon; ginhampak nila ang akon gurok sa pagyaguta; nagtipon sila batok sa akon. Gintugyan ako sang Dios sa mga di-matarung kag ginhaboy ako sa kamot sang mga malauton. Yara ako sa kalinong, kag gindugmok niya ako; gindakup niya ako sa liog kag ginpusa ako sa mga bahin; ginpatindog niya ako nga iya painupuan. Ginlibutan ako sang iya mga manugpana; ginbuksan niya ang akon mga batobato nga walay kalooy kag gin-ula niya ang akon apdo sa duta. Ginbuong niya ako sang hampak sunson sang hampak; nagdasmag sia sa akon subong sang isa ka hangaway. Gintahian ko sing panapton sang pagpangasubo ang akon panit kag ginlubong ko ang akon agtang sa yab-ok. Ang akon nawong napula tungud sa paghibi, kag ang madalum nga landong yara sa akon mga pilok, bisan wala sing pagpamintas sa akon mga kamot kag ang akon pangamuyo putli. Duta, dili pagtakpi ang akon dugo, kag indi pagtuguti nga ang akon pagsinggit may lugar nga mapahuwayan. Bisan karon, ang akon saksi yara sa langit, kag ang akon manugpangapin yara sa kahitaasan. Ginayaguta ako sang akon mga abyan; ang akon mata nagapaagay sing mga luha sa Dios, agud iya ipangapin ang kaso sang isa ka tawo sa atubangan sang Dios, subong nga ang anak sang tawo nagapangapin para sa iya isigkatawo. Kay pila lamang ka tuig ang magaligad, kag niyan magalakat ako sa dalan nga indi na mabalikan.”