Mpampionona mampahory

Antsoin'i Joba hoe mpampionona mampahory izy ireo, ary hoy izy, afaka manao kabary toa azy koa aho raha mifantakalo toerana isika. Manoritsoritra an'Andriamanitra ho mpiady izy, nandray azy tamin'ny hatony ka nanangana azy ho kendrena. Kanefa mitaky foana izy fa misy vavolombelona ho azy eny an-danitra.

Toko 16.

Dia namaly Joba hoe: « Efa renako ny zavatra maro tahaka izany; mpampionona mampahory daholo ianareo. Tsy hisy farany va ny teninareo foana? Inona no manosika anareo hamaly hatrany? Izaho koa dia afaka miteny tahaka anareo, raha teo amin’ny toerako ianareo; afaka manambatra teny hamely anareo aho ary manozongozona loha aminareo. Fa hampahery anareo aho amin’ny vavako, ary ny fampiononan’ny molotro dia hampitony ny fanaintainanareo. Raha miteny aho, tsy mitsahatra ny fanaintainako; ary raha mangina aho, inona no mialà amiko? Marina fa izao dia nanasatra ahy Andriamanitra; nandrava ny fiarahako rehetra Ianao. Nanamaizana ahy Ianao, ary lasa vavolombelona izany; ny fahalemeko mitsangana hanohitra ahy ka mijoro vavolombelona eo anatrehako. Nandriatra ahy sy nanenjika ahy ny fahatezerany; nikotrokotro nify tamiko Izy; ny fahavaloko mibanjina ahy. Nimanga ny vavany tamiko ny olona; namely ny takolako tamin’ny fanamavoana izy; miray hina hanohitra ahy izy. Atolotr’Andriamanitra amin’ny olona tsy marina aho ary atsipiny eo an-tanan’ny ratsy fanahy. Nipetraka tony aho, fa nanapotika ahy Izy; nisambotra ny hatoko Izy ka namakivaky ahy; ary nataony ho kendreny aho. Manodidina ny mpandefa zana-tsipìka Azy ahy; mandrovitra ny voako Izy tsy misy famindrampo ary mandatsaka ny sodiko amin’ny tany. Mamaky ahy amin’ny vaky aorian’ny vaky Izy; manafika ahy tahaka ny mpiady mahery. Nanjaitra lamba fisaonana nanarona ny hodiko aho ary nandevina ny handriko tao amin’ny vovoka. Mena noho ny fitomaniana ny tavako, ary aloka matevina eo amin’ny hodi-masoko, na dia tsy misy herisetra aza eo an-tanako ary madio ny vavako. Ry tany ô, aza manarona ny rako, ary aoka tsy hanana fialan-tsasatra ny fitarainako. Na dia izao aza, any an-danitra ny vavolombelonako, ary any ambony ny mpiaro ahy. Mameloka ahy ny namako; mandatsaka ranomaso any amin’Andriamanitra ny masoko, mba hiaro ny raharahan’ny olona eo anatrehan’Andriamanitra Izy, tahaka ny zanak’olona miaro ny namany. Fa rehefa mandalo ny taona vitsivitsy dia handeha amin’ny lalana tsy hiverenana aho. »