ايوب 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹پوءِ تيماني اليفز وراڻيو تہ ²”ڇا ڪو ڏاهو ماڻهو واءُ جهڙي ڄاڻ سان جواب ڏيندو ۽ اوڀر جي واءَ سان پنهنجو پيٽ ڀريندو؟ ^a a v2 اوڀر وارو واءُ ريگستان جو ساڙيندڙ گرم واءُ هو، جيڪو سڄي ايوب ۾ خالي پڻ ۽ تباهيءَ جي بار بار ايندڙ علامت آهي. ³ڇا هو بيڪار ڳالهين سان، اهڙن لفظن سان جن مان ڪو فائدو نہ ٿو ٿئي، بحث ڪندو؟ ⁴پر تون خدا جو خوف ختم ڪري رهيو آهين ۽ خدا جي آڏو غور ويچار کي روڪي رهيو آهين. ⁵ڇاڪاڻ تہ تنهنجو گناهه تنهنجي وات کي سيکاري ٿو، ۽ تون چالاڪن جي زبان چونڊين ٿو. ⁶تنهنجو پنهنجو وات تو کي ڏوهاري ٿو ٺهرائي، مون نہ؛ تنهنجا پنهنجا چپ تو خلاف شاهدي ٿا ڏين. ⁷ڇا تون پهريون ماڻهو آهين جيڪو ڄائو؟ ڇا تون ٽڪرين کان اڳ پيدا ٿيو هئين؟ ⁸ڇا تو خدا جي مجلس ۾ ٻڌو آهي؟ ڇا تون ڏاهپ کي رڳو پاڻ تائين محدود ٿو رکين؟ ^b b v8 ”خدا جي مجلس“ اها آسماني جماعت آهي جتي خدا پنهنجن آسماني مخلوقن سان گڏ صدارت ٿو ڪري. اليفز ايوب جي اندروني ڄاڻ جي ناحق دعويٰ تي ٺٺولي ٿو ڪري. ⁹تون ڇا ڄاڻين ٿو جيڪو اسين نہ ٿا ڄاڻون؟ تون ڇا سمجهين ٿو جيڪو اسان ۾ بہ ناهي؟ ¹⁰اسان ۾ اڇن وارن وارا ۽ ڄمار ڍريل ماڻهو آهن، جيڪي تنهنجي پيءُ کان بہ وڏا آهن. ¹¹ڇا خدا جون تسليون ۽ تو سان نرميءَ سان چيل ڳالهه تو لاءِ تمام ٿوريون آهن؟ ¹²تنهنجي دل تو کي ڇو کڻي وڃي ٿي، ۽ تنهنجيون اکيون ڇو چمڪن ٿيون، ¹³جو تون پنهنجي روح کي خدا جي خلاف ڦيرائين ٿو ۽ اهڙيون ڳالهيون پنهنجي وات مان نڪرڻ ڏين ٿو؟ ¹⁴ماڻهو ڇا آهي جو پاڪ ٿئي؟ عورت مان ڄاول ڇا آهي جو سچار ٺهري؟ ¹⁵ڏس، خدا پنهنجن پاڪن تي ڀروسو نہ ٿو ڪري، ۽ آسمان بہ سندس نظر ۾ پاڪ ناهن؛ ¹⁶تہ پوءِ انهيءَ جو ڪهڙو حال جيڪو نفرت جوڳو ۽ بگڙيل آهي، اهو ماڻهو جيڪو بي انصافيءَ کي پاڻيءَ وانگر پيئي ٿو! ¹⁷آءٌ تو کي سمجهائيندس؛ مون کي ٻڌ؛ جيڪو مون ڏٺو آهي سو آءٌ تو کي ٻڌائيندس، ¹⁸جيڪي ڏاهن ٻڌايو آهي ۽ جيڪي کين پنهنجن ابن ڏاڏن کان مليو سو لڪايو ڪين، ¹⁹جن اڪيلن کي ملڪ ڏنو ويو هو، جڏهن اڃا سندن وچ ۾ ڪو پرديسي نہ آيو هو. ²⁰بدڪار ماڻهو پنهنجا سڀ ڏينهن ڏک ۾ تڙپندو رهي ٿو، اهي سڀ سال جيڪي ظالم لاءِ رکيل آهن. ²¹خوفناڪ آواز سندس ڪنن کي ڀري ڇڏين ٿا؛ سندس خوشحاليءَ ۾ تباهه ڪندڙ مٿس اچي ٿو. ²²هو نہ ٿو مڃي تہ اونداهيءَ مان نڪري سگھندو؛ هو تلوار لاءِ مقرر ٿيل آهي. ²³هو ماني لاءِ ڀٽڪندو ٿو وتي، پڇندو ٿو تہ ’ڪٿي آهي؟‘ هو ڄاڻي ٿو تہ اونداهيءَ جو ڏينهن ويجهو آهي. ²⁴ڏک ۽ ڪرب کيس خوفزده ڪن ٿا؛ اهي جنگ لاءِ تيار بادشاهه وانگر مٿس غالب اچن ٿا، ²⁵ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجو هٿ خدا جي خلاف ڊگھو ڪيو ۽ قادر مطلق کي للڪاريو، ²⁶ٿلهي، مضبوط ڍال سان ضد ڪري مٿس ڪاهي پيو؛ ²⁷ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجو منهن چرٻيءَ سان ڍڪيو ۽ پنهنجي کمر جي چوڌاري گوشت چاڙهيو، ²⁸هن اجڙيل شهرن ۾، اهڙن گھرن ۾ جن ۾ ڪنهن کي نہ رهڻ گھرجي، بسيرو ڪيو، جيڪي ڍير ٿيڻ لاءِ تيار آهن. ²⁹هو مالدار نہ ٿيندو؛ سندس دولت قائم نہ رهندي، ۽ نہ وري سندس ملڪيت ملڪ ۾ ڦهلبي. ³⁰هو اونداهيءَ مان نہ نڪرندو؛ شعلو سندس ٽاريون سڪائي ڇڏيندو، ۽ خدا جي وات جو ساهه کيس اڏائي کڻي ويندو. ³¹هو باطل تي ڀروسو نہ ڪري، پاڻ کي ٺڳيندي، ڇاڪاڻ تہ باطل ئي سندس بدلو ٿيندو. ³²سندس بدلو سندس وقت کان اڳ پورو ڏنو ويندو، ۽ سندس ٽاري سائي نہ رهندي. ³³هو پنهنجا ڪچا انگور ڇنڊي ڇڏيندو، انگور جي ويل وانگر ۽ پنهنجا گل زيتون جي وڻ وانگر ڇڏي ڏيندو. ³⁴ڇاڪاڻ تہ بي دينن جو ٽولو بنجر آهي، ۽ باهه رشوت جي گھرن کي ساڙي ڇڏي ٿي. ³⁵اهي ڏکن کي پيٽ ۾ کڻن ٿا ۽ بڇڙائيءَ کي جنم ڏين ٿا؛ سندن پيٽ ٺڳي تيار ڪري ٿو.“