Efa vita pirinty
Boky

Namaly ny Namany i Joba

Antsoin'i Joba hoe mpitsabo tsy misy dikany ny namany, mpanosotra fotsy amin'ny lainga, ary lazainy fa tsy hisaotra azy Andriamanitra noho ny fiaviany ny anjarany amin'ny tsy fahamarinana. Te hiady hevitra amin'Andriamanitra mihitsy izy: na dia vonoiny aza aho, dia hanantena azy. Avy eo: nahoana no manafina ny tavanao?

Toko 13.

«Indro, hitan’ny masoko izany rehetra izany; renesan’ny sofiko izany ka azoko. Izay fantatrareo no fantatro koa; tsy ambany noho ianareo aho. Kanefa te hiteny amin’ny Tsitoha aho, ary maniry hiady ny raharahako amin’Andriamanitra. Fa ianareo kosa mandrakotra amin’ny lainga; mpitsabo tsy mahasoa ianareo rehetra. Enga anie ka hangina tanteraka ianareo — dia ho fahendrenareo izany! Koa henoy ny fiadiako, ary mihainoa ny fitarainan’ny molotro. Hiteny tsy marina ho an’Andriamanitra va ianareo, ary hiteny fitaka ho an’Izy? Hizaha ny tavany va ianareo? Hiady ho an’Andriamanitra va ianareo? Ho tsara va ny vokatrareo rehefa mandinika anareo Izy? Sa mety hamitaka Azy ianareo, toy ny mamitaka olona? Hananatra anareo tokoa Izy, raha mizaha tavan’olona mangingina ianareo. Tsy hampitahotra anareo va ny voninahiny, ary tsy hianjera aminareo ny fahatahorana Azy? Ny ohabolanareo dia ohabolan’ny lavenona; ny fiarovanareo dia vita amin’ny tanimanga.

«Mangina eo anatrehako, mba hiteny aho; ary aoka hanjo ahy izay ho avy. Nahoana aho no hametraka ny nofoko ho amin’ny loza, ary hitondra ny aiko eny an-tanako? Na vonoin’Izy aza aho, dia hanantena Azy; kanefa hiaro ny lalako eo anoloany aho. a a v15 Na dia ao anatin’ny fitarainany aza, dia mitady an’Andriamanitra ny fahatokisan’i Joba. Ny fiovana feno amin’ny fifandraisana dia tonga tatỳ aoriana — hitan’i Joba maso amin’ny maso i Raintsika amin’ny faran’ny boky. Izany koa no ho famonjena ahy, fa tsy misy olona tsy matahotra an’Andriamanitra mahasahy tonga eo anatrehany. Henoy tsara ny teniko; aoka ho tonga eo an-tsofinareo ny filazako. Indro, efa nanomana ny raharahako aho; fantatro fa hohamarinina aho. Iza no hiady amiko? Fa amin’izay dia hangina aho ka ho faty.

«Zava-roa ihany no omeo ahy, dia tsy hanafina ny tenako amin’ny tavanao aho: Esory lavitra ahy ny tananao, ary aza avela hampitahotra ahy ny fahatahorana Anao. Dia antsoy, dia hamaly aho; sa avelao hiteny aho, dia valio aho. Firy ny helokako sy ny fahotako? Asehoy ahy ny fikomiako sy ny fahotako. Nahoana Ianao no manafina ny tavanao ary mihevitra ahy ho fahavalonao? Hampitahotra ravina entin’ny rivotra va Ianao, ary hanenjika ny akofa maina? Fa manoratra zava-mangidy manohitra ahy Ianao, ary mampandova ahy ny fahotan’ny fahatanorako. Apetrakao ao anaty gadra ny tongotro, ary harahinao ny lalako rehetra; mametra sisin-tany Ianao ho an’ny faladian-tongotro.

Dia levona toy ny hazo lo ny olona, toy ny lamba kaikitry ny kalalao.»