ايوب جو جواب
ايوب طنز جو جواب طنز سان ڏئي ٿو، ته ڏاهپ توهان سان گڏ مري ويندي، پوءِ چوي ٿو ته جانور ۽ پکي به ڄاڻن ٿا ته اهو اسان جي پيءُ جي هٿ ڪيو آهي. هن جو شعر ڪا تسلي نٿو ڏئي: خدا صلاحڪارن، قاضين، ڪاهنن ۽ بادشاهن کان سڀ ڪجهه کسي ٿو، ۽ زمين جي اڳواڻن کي اونداهيءَ ۾ هٿوراڙيون ڏيندو ڇڏي ٿو.
12 1پوءِ ايوب وراڻيو. 2”بيشڪ اوهين ئي ماڻهو آهيو، ۽ اوهان سان گڏ ئي ڏاهپ مري ويندي. 3پر مون وٽ بہ اوهان جهڙو عقل آهي؛ آءٌ اوهان کان ڪمتر ناهيان. اهڙيون ڳالهيون ڪير نہ ٿو ڄاڻي؟ 4آءٌ پنهنجن دوستن لاءِ ٺٺولي جو نشانو ٿي پيو آهيان—آءٌ، جنهن خدا کي پڪاريو ۽ هن مون کي جواب ڏنو؛ سچو ۽ بي عيب ماڻهو، هاڻي ٺٺولي جو نشانو. 5آرام ۾ رهندڙ بدنصيبيءَ کي حقير ٿا ڄاڻن— جن جا پير ترڪي رهيا آهن، تن لاءِ تيار ڌڪ. 6ڦورن جا تنبو امن ۾ آهن، ۽ خدا کي ڪاوڙائيندڙ محفوظ آهن—اهي جيڪي پنهنجو معبود پنهنجي هٿ ۾ کڻن ٿا. a a v6 جيڪي پنهنجو معبود پنهنجي هٿ ۾ کڻن ٿا: اهي ماڻهو جيڪي خدا بدران پنهنجي ئي طاقت تي پورو ڀروسو ڪن ٿا. 7پر جانورن کان پڇ، تہ اهي توکي سيکارينديون؛ آسمان جي پکين کان پڇ، تہ اهي توکي ٻڌائيندا؛ 8يا زمين سان ڳالهاءِ، تہ اها توکي سيکاريندي؛ ۽ سمنڊ جون مڇيون توکي بيان ڪنديون. 9انهن سڀني ۾ ڪير نہ ٿو ڄاڻي تہ هي سڀ اسان جي پيءُ جي هٿ ڪيو آهي؟ b b v9 پنهنجن ٽن دوستن سان ڊگهي بحث ۾، هي واحد هنڌ آهي جتي ايوب اسان جي پيءُ کي نالي سان ٿو سڏي—اهو پيار وارو نالو جيڪو سندس دوست ڪڏهن نہ وٺندا. سندس دل، احتجاج ۾ بہ، ان پيءُ ڏانهن وڌي رهي آهي جنهن کي هن ڪنهن وقت سڃاتو هو. 10سندس هٿ ۾ هر جاندار جي حياتي ۽ سڄي بني آدم جو ساھ آهي. 11ڇا ڪن لفظن کي ائين نہ ٿو پرکي جيئن تالو کاڌي جو ذائقو چکي ٿو؟ 12ڏاهپ ٻُڍن وٽ ملي ٿي، ۽ سمجھ ڊگهي عمر وارن وٽ. 13ڏاهپ ۽ طاقت سندس وٽ آهن؛ صلاح ۽ سمجھ بہ سندس آهن. 14جيڪو هو ڊاهي، سو ٻيهر نہ ٿو ٺهي سگهجي؛ جنهن کي هو بند ڪري، تنهن کي ڇڏائي نہ ٿو سگهجي. 15جيڪڏهن هو پاڻي روڪي، تہ اهي سڪي وڃن ٿا؛ جيڪڏهن هو انهن کي ڇڏي ڏئي، تہ اهي ملڪ کي ٻوڙي ڇڏين ٿا. 16طاقت ۽ سچي ڏاهپ سندس وٽ آهن؛ ٺڳيل ۽ ٺڳيندڙ ٻئي سندس آهن. 17هو صلاحڪارن کي ننگو ڪري وٺي وڃي ٿو، ۽ منصفن کي بيوقوف بڻائي ٿو. 18هو بادشاهن جا لڳايل بند کولي ٿو، ۽ سندن پنهنجي ڪمر تي ڪپڙو ٻَڌي ٿو. 19هو ڪاهنن کي ننگو ڪري وٺي وڃي ٿو، ۽ ڊگهي مدت کان قائم رهندڙن کي ڪيرائي ٿو. 20هو ڀروسي لائقن جا چپ بند ڪري ٿو، ۽ بزرگن کان سمجھ کسي ٿو. 21هو اميرن تي ملامت وسائي ٿو، ۽ زورآورن جي طاقت لاهي ٿو. 22هو اونداهيءَ مان اونهيون ڳالهيون ظاهر ڪري ٿو، ۽ گهاٽي ڇانو کي روشنيءَ ۾ آڻي ٿو. 23هو قومن کي وڏو ڪري ٿو، پوءِ انهن کي برباد ڪري ٿو؛ قومن کي وسيع ڪري ٿو، پوءِ انهن کي قيد ڪري وٺي وڃي ٿو. 24هو زمين جي اڳواڻن جو عقل کسي ٿو، ۽ کين بي رستي اجاڙ ۾ ڀٽڪائي ٿو. 25اهي روشنيءَ کان سواءِ اونداهيءَ ۾ ٽمندا ٿا ڦرن، ۽ هو کين شرابيءَ وانگر ڊانوانڊول ڪري ٿو.“