ଆୟୁବ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ସେତେବେଳେ ଆୟୁବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ²“ନିଃସନ୍ଦେହ ତୁମ୍ଭେମାନେ ହିଁ ଲୋକ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଜ୍ଞାନ ବିନଷ୍ଟ ହେବ। ³କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରି ମୋହର ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ନ୍ୟୂନ ନୁହେଁ। ଏହିପରି କଥା କିଏ ନ ଜାଣେ? ⁴ମୁଁ ଆପଣା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପହାସର ପାତ୍ର ହୋଇଅଛି—ମୁଁ, ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଡାକିଲି ଓ ସେ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ଧାର୍ମିକ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକ, ଏବେ ଉପହାସର ପାତ୍ର। ⁵ସୁଖୀ ଲୋକ ବିପଦକୁ ତୁଚ୍ଛ କରନ୍ତି—ଯାହାର ପାଦ ଖସୁଅଛି, ତାହା ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆଘାତ। ⁶ଡକାୟତମାନଙ୍କ ତମ୍ବୁ ଶାନ୍ତିରେ ଅଛି, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ବିରକ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିରାପଦ—ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ଦେବତାକୁ ନିଜ ହସ୍ତରେ ବହନ କରନ୍ତି। ^a a v6 ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ଦେବତାକୁ ନିଜ ହସ୍ତରେ ବହନ କରନ୍ତି: ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଆପଣା ବଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି। ⁷କିନ୍ତୁ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ପଚାର, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବେ; ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ପଚାର, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ କହିବେ; ⁸ଅବା ପୃଥିବୀକୁ କୁହ, ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବ; ପୁଣି ସମୁଦ୍ରର ମତ୍ସ୍ୟମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ତାହା ବୁଝାଇ ଦେବେ। ⁹ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ନ ଜାଣେ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଏହା କରିଅଛି? ^b b v9 ଆପଣା ତିନି ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ବିବାଦ ମଧ୍ୟରେ, ଏହା ହିଁ ସେହି ଏକମାତ୍ର ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଆୟୁବ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନାମରେ ଡାକନ୍ତି—ସେହି ସମ୍ପର୍କର ନାମ ଯାହା ତାହାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେ କେବେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ନାହିଁ। ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ, ବିରୋଧ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା, ଯେଉଁ ପିତାଙ୍କୁ ସେ ଏକଦା ଜାଣିଥିଲେ, ତାହାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବ୍ୟଗ୍ର ହେଉଅଛି। ¹⁰ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଜୀବନ ଓ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟର ନିଃଶ୍ଵାସ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି। ¹¹ଯେପରି ତାଳୁ ଆପଣା ଖାଦ୍ୟର ସ୍ଵାଦ ଦେଖେ, କର୍ଣ୍ଣ କʼଣ ସେପରି ବାକ୍ୟର ପରୀକ୍ଷା କରେ ନାହିଁ? ¹²ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଜ୍ଞାନ, ପୁଣି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷରେ ବୁଦ୍ଧି ମିଳେ। ¹³ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରାକ୍ରମ; ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ ବୁଦ୍ଧି ତାହାଙ୍କର। ¹⁴ସେ ଯାହା ଭାଙ୍ଗି ପକାନ୍ତି, ତାହା ପୁନର୍ବାର ନିର୍ମିତ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ; ସେ ଯାହାକୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତାହା ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ। ¹⁵ଯଦି ସେ ଜଳ ଅଟକାଇ ରଖନ୍ତି, ତେବେ ତାହା ଶୁଷ୍କ ହୁଏ; ଯଦି ସେ ତାହା ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ତାହା ଭୂମିକୁ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ କରେ। ¹⁶ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବଳ ଓ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନ; ଠକାଯାଇଥିବା ଲୋକ ଓ ଠକ ଉଭୟେ ତାହାଙ୍କର। ¹⁷ସେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ରହୀନ କରି ନେଇଯାଆନ୍ତି, ପୁଣି ବିଚାରକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ମୂର୍ଖ କରନ୍ତି। ¹⁸ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବନ୍ଧାଯାଇଥିବା ବନ୍ଧନ ଫିଟାଇ ଦିଅନ୍ତି, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ କଟିଦେଶରେ ପଟୁକା ବାନ୍ଧନ୍ତି। ¹⁹ସେ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ରହୀନ କରି ନେଇଯାଆନ୍ତି, ପୁଣି ବହୁକାଳ ସ୍ଥାୟୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିପାତ କରନ୍ତି। ²⁰ସେ ବିଶ୍ଵାସପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଓଷ୍ଠ ନୀରବ କରନ୍ତି, ପୁଣି ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କଠାରୁ ବିବେଚନା ହରଣ କରନ୍ତି। ²¹ସେ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁଚ୍ଛତା ଢାଳନ୍ତି, ପୁଣି ବଳବାନମାନଙ୍କଠାରୁ ସେମାନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ହରଣ କରନ୍ତି। ²²ସେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଗଭୀର ବିଷୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ପୁଣି ଘୋର ଛାୟାକୁ ଆଲୋକକୁ ଆଣନ୍ତି। ²³ସେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି, ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ସେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ²⁴ସେ ପୃଥିବୀର ନେତାମାନଙ୍କଠାରୁ ବୁଦ୍ଧି ହରଣ କରନ୍ତି, ପୁଣି ପଥହୀନ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମଣ କରାଇ ବୁଲାନ୍ତି। ²⁵ସେମାନେ ଆଲୋକ ବିନା ଅନ୍ଧକାରରେ ଦରାଣ୍ଡି ହୁଅନ୍ତି, ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମତ୍ତ ଲୋକ ପରି ଟଳମଳ କରାନ୍ତି।”