Księga Hioba 12

12 ¹Wtedy Hiob odpowiedział: ²„Bez wątpienia to wy jesteście ludem, i z wami umrze mądrość. ³Ale i ja mam rozum tak jak wy; nie jestem gorszy od was. Któż nie zna takich rzeczy? ⁴Stałem się pośmiewiskiem dla swoich przyjaciół — ja, który wzywałem Boga, a on mi odpowiadał; człowiek sprawiedliwy i nienaganny, teraz pośmiewiskiem. ⁵Ci, którzy żyją w spokoju, gardzą nieszczęściem — gotowy cios dla tych, których nogi się chwieją. ⁶Namioty rabusiów żyją w pokoju, a ci, którzy drażnią Boga, są bezpieczni — ci, którzy swojego boga noszą we własnej ręce. ^a a v6 Ci, którzy swojego boga noszą we własnej ręce: ludzie, którzy całkowicie ufają własnej sile, a nie Bogu. ⁷Ale zapytaj zwierzęta, a one cię pouczą; ptaki na niebie, a one ci powiedzą; ⁸albo przemów do ziemi, a ona cię pouczy; a ryby morskie ci to wyjaśnią. ⁹Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka naszego Ojca to uczyniła? ^b b v9 Przez całą długą rozprawę ze swoimi trzema przyjaciółmi to jedyne miejsce, gdzie Hiob nazywa naszego Ojca po imieniu — imieniem relacji, którego jego przyjaciele nigdy nie użyją. Jego serce, nawet w proteście, sięga ku Ojcu, którego niegdyś znał. ¹⁰W jego ręce jest życie wszelkiego stworzenia i tchnienie każdego człowieka. ¹¹Czyż ucho nie bada słów, jak podniebienie smakuje swój pokarm? ¹²U starców znajduje się mądrość, a w długości dni — rozum. ¹³U niego są mądrość i moc; jego są rada i rozum. ¹⁴Czego on zburzy, nie da się odbudować; kogo on zamknie, nie da się uwolnić. ¹⁵Gdy wstrzyma wody, wysychają; gdy je wypuści, zalewają ziemię. ¹⁶U niego są siła i trzeźwa mądrość; zwiedziony i zwodziciel — obaj należą do niego. ¹⁷Doradców uprowadza obnażonych i z sędziów czyni głupców. ¹⁸Rozwiązuje więzy nałożone przez królów i przepasuje przepaską ich biodra. ¹⁹Kapłanów uprowadza obnażonych i obala tych, którzy od dawna są umocnieni. ²⁰Zamyka usta zaufanym i pozbawia starszych rozsądku. ²¹Wylewa pogardę na dostojników i pozbawia mocarzy ich siły. ²²Odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wywodzi na światło gęsty mrok. ²³Czyni narody wielkimi, a potem je niszczy; rozszerza narody, a potem je uprowadza. ²⁴Odbiera rozum przywódcom ziemi i sprawia, że błądzą po bezdrożnym pustkowiu. ²⁵Po omacku chodzą w ciemności bez światła, a on sprawia, że zataczają się jak pijany.”