ايُوب 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹نو ايوب جواب ورکړو چې، ²”بې‌شکه چې خلق خو تاسو ئ، او حکمت به ستاسو سره مرى. ³خو ما سره هم عقل شته لکه تاسو؛ زۀ ستاسو نه کم نۀ يم. داسې خبرې څوک نۀ پوهيږى؟ ⁴زۀ د خپلو ملګرو دپاره د ملنډو ځائ ګرځېدلے يم، زۀ چې خُدائ پاک مې راوباللو او هغۀ ما ته جواب راکړو؛ يو صادق او بې‌عيبه سړے، چې اوس د ملنډو ځائ ګرځېدلے دے. ⁵اسوده خلق په مصيبت باندې سپکاوے کوى، او چې د چا پښې ښوئيږى هغوئ ته چمتو ګوزار دے. ⁶د ډاکوانو خېمې په سلامتۍ کښې دى، او هغه کسان چې خُدائ پاک غصه کوى هغوئ په امن کښې دى، هغه کسان چې خپل خُدائ په خپل لاس کښې وړى. ^a a v6 هغه کسان چې خپل خُدائ په خپل لاس کښې وړى: هغه خلق چې د خُدائ پاک پر ځائ په خپل زور باندې پوره توکل کوى. ⁷خو له حېواناتو نه پوښتنه وکړه، نو هغه به تا ته درس درکړى؛ د آسمان مرغانو نه، نو هغه به درته ووائى؛ ⁸يا له زمکې سره خبرې وکړه، نو هغه به تا ته درس درکړى؛ او د سمندر ماهيان به دا تا ته بيان کړى. ⁹د دې ټولو نه څوک دے چې نۀ پوهيږى چې دا کار د زمونږ پلار لاس کړے دے؟ ^b b v9 د خپلو درېو ملګرو سره په اوږده بحث کښې، دا هغه يوازينے ځائ دے چې ايوب زمونږ پلار په خپل نوم يادوى — هغه نسبتى نوم چې د هغۀ ملګرى به هيڅکله ونۀ کاروى. د هغۀ زړۀ، حتىٰ په احتجاج کښې هم، هغه پلار ته رسېږى چې کله يې پېژندلو. ¹⁰د هر ژوندى شى ژوند او د ټول انسانيت ساه د هغۀ په لاس کښې ده. ¹¹آيا غوږ خبرې نۀ ازمائى لکه څنګه چې تالو خپله خوراک څکى؟ ¹²حکمت د بوډاګانو سره موندلے شى، او فهم د عُمر د اوږدوالى سره. ¹³حکمت او طاقت د هغۀ سره دى؛ مشوره او فهم د هغۀ دى. ¹⁴څۀ چې هغه ونړوى هغه بيا نۀ شى جوړېدلے؛ چا چې هغه بندوى هغه نۀ شى خلاصېدلے. ¹⁵کۀ هغه اوبۀ ونيسى، نو هغه وچيږى؛ کۀ هغه هغه خوشې کړى، نو هغه زمکه راونغاړى. ¹⁶زور او صحيح حکمت د هغۀ سره دى؛ تېرايستلے شوے او تېرايستونکے دواړه د هغۀ دى. ¹⁷هغه مشورتيان لوټ شوى بوځى، او قاضيان بېوقوفه جوړوى. ¹⁸هغه د بادشاهانو تړلى زولنې خلاصوى او د هغوئ په خپلو ملاوو باندې لنګوټه تړى. ¹⁹هغه کاهنان لوټ شوى بوځى او چې له ډېرې مودې راهيسې ثابت وى هغه راپرځوى. ²⁰هغه د معتبرو خلقو شونډې چوپوى او د مشرانو تميز ترې اخلى. ²¹هغه په اميرانو باندې سپکاوے اوروى او د زورورو زور ترې اخلى. ²²هغه د تيارې نه ژورې خبرې څرګندوى او ژوره سيورى رڼا ته راوړى. ²³هغه قومونه لوئ کوى، بيا يې تباه کوى؛ هغه قومونه پراخوى، بيا يې بوځى. ²⁴هغه د زمکې د مشرانو عقل ترې اخلى او هغوئ په داسې بيابان کښې سرګردانه ګرځوى چې لار پکښې نۀ وى. ²⁵هغوئ په تيارۀ کښې بې رڼا لمس کوى، او هغه يې داسې کږوى وږوى کوى لکه نشه سړے.“