ضوفر ځواب ورکوى
صوفر تر ټولو سخت دی: ایوب ډېرې خبرې کوي، او خدای پرې د هغه له ګناه هم کم الزام لګولی دی. هغه وايي، ګناه له خپلو خېمو وباسه، او ژوند به دې د غرمې تر رڼا روښانه شي. هغه بشپړ ډاډه دی، او دا خبره یوه بېګناه سړي ته کوي.
11 1بيا ضوفر نعماتى ځواب ورکړو چې، 2”ولې دې د ويناؤ سېلاب بې ځوابه پاتې شى؟ ولې دې داسې سړے چې دومره خبرو سره ډک وى صحيح وګڼلے شى؟ 3ولې دې ستا بېمعنىٰ خبرو نور خاموش کړى؟ آيا تۀ به مسخرې کوې او هيڅوک به دې شرمولو ته نۀ وى؟ 4ځکه چې تۀ وايې، ’زما تعليم پاک دے، او زۀ ستا په نظر کښې صاف يم.‘ 5خو کاشکې، چې خُدائ پاک وغږيږى او خپلې شونډې دې په خلاف وازې کړى، 6او د حکمت پټ رازونه درباندې څرګند کړى—ځکه چې رښتينے حکمت دوه مخونه لرى. نو پوهه شه چې خُدائ پاک تا ته ستا د ګناه د سزا نه کمه سزا درکړې ده. 7آيا تۀ د خُدائ پاک ژورو خبرو ته رسېدے شې؟ آيا تۀ د قادرِ مطلق حد موندے شې؟ 8هغه د آسمانونو نه اوچت دى—تۀ څۀ کولے شې؟ د قبر نه ژور دى—تۀ څۀ پوهېدے شې؟ 9د هغوئ ناپ د زمکې نه اوږد دے او د سمندر نه پراخ دے. 10کۀ هغه راتېر شى او بند کړى او عدالت ته راوبلى، نو څوک يې بيرته ګرځولے شى؟ 11ځکه چې هغه بېکاره خلق پېژنى؛ کله چې هغه بدکارى ويني، نو آيا هغه به پرې خبر نۀ شى؟ 12خو بېعقل سړے به هغه وخت عقلمند شى کله چې د ځنګلى خر بچے په انسانى شکل کښې پېدا شى. 13کۀ تۀ خپل زړۀ تيار کړې او خپل لاسونه هغۀ ته ونيسې، 14کۀ ګناه ستا په لاس کښې وى، نو هغه لرې کړه، او هيڅ ناانصافى دې ستا په خيمو کښې مۀ اوسېږى، 15نو بيا به تۀ خامخا خپل مخ بېشرمه پورته کوې؛ تۀ به ثابت قدم ودرېږې او نۀ به يرېږې. 16تۀ به خپل مصيبت هېر کړې، او هغه به داسې يادوې لکه هغه اوبه چې بهېدلې او تللې دي. 17ستا ژوند به د غرمې د رڼا نه زيات روښانه وى؛ د دې تياره به د سحر په شان وى. 18تۀ به په امان کښې محسوسوې، ځکه چې اُميد شته؛ تۀ به چاپېره وينې او په سلامتۍ کښې به ويده کېږې. 19تۀ به ويده کېږې او هيڅوک به دې يرولو ته نۀ وى، او ډېر به ستا د مهربانۍ طلبګار وى. 20خو د بدکارو سترګې به بېطاقته شى؛ هر د خلاصون لار به ترې ورکه شى، او د هغوئ يوازينے اُميد به دا وى چې وروستے ساه واخلى.“