ايُوب 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹”زۀ د خپل ژوند نه تنګ شوے يم. زۀ به خپل شکايت بې‌روکه بيان کړم؛ زۀ به د خپل روح د تريخوالى نه خبرې وکړم. ²زۀ به خُدائ پاک ته ووايم چې، ما مۀ ملامتوه؛ ما له ووايه چې تۀ ولې زما سره جګړه کوې. ³آيا دا تا ته ښۀ ايسى چې ظلم کوې، چې د خپلو لاسونو کار سپکوې، حال دا چې د بدکارانو په تدبيرونو موسکا کوې؟ ⁴آيا ستا د غوښې سترګې دى؟ آيا تۀ هم داسې وينې لکه انسان چې وينى؟ ⁵آيا ستا ورځې د انسان د ورځو په شان دى، او يا ستا کالونه د سړى د کالونو په شان دى، ⁶چې تۀ زما خطا لټوې او زما ګناه پسې ګرځې، ⁷که څۀ هم تۀ پوهيږې چې زۀ ګناهګار نۀ يم، او داسې هيڅوک نشته چې ما ستا د لاس نه خلاص کړى؟

⁸”ستا لاسونو زۀ جوړ کړم او پېدا کړم، زما هره برخه، او اوس تۀ راوګرځېدې او ما تباه کوې. ⁹ياد ساته چې تا زۀ د خټې په شان جوړ کړے وم. آيا تۀ به اوس ما بيا خاورو ته ورګرځوې؟ ¹⁰آيا تا زۀ د شيدو په شان توئ نۀ کړم، او د پنير په شان مې نۀ غلطولے، ¹¹ما له دې د څرمنې او غوښې جامې واغوستلې، او په هډوکو او رګونو مې سره وبستم؟ ¹²تا ما له ژوند او وفاداره مينه راکړه، او ستا پاملرنې زما د روح ساتنه کړې ده.

¹³”خو تا دا په خپل زړۀ کښې پټه کړه، او زۀ پوهيږم چې دا ستا نيت وو: ¹⁴کۀ ما ګناه وکړه، نو تۀ به ما څارلم او زما د خطا نه به دې ما معاف نۀ کړم. ¹⁵کۀ زۀ ګناهګار يم، نو افسوس په ما! او کۀ زۀ بې‌ګناه هم يم، بيا هم زۀ خپل سر نۀ شم اوچتولے، زۀ دومره د شرم نه ډک يم، چې په خپل مصيبت کښې لوند يم. ¹⁶کۀ زۀ خپل سر اوچت کړم، نو تۀ د زمرى په شان ما پسې ګرځې او بيا زما خلاف عجيبه کارونه کوې. ¹⁷تۀ زما خلاف نوي ګواهان راولې او خپل قهر نور هم په ما توئ کړې؛ د مصيبت لهر پسې لهر په ما حمله کوى.

¹⁸”نو بيا تا زۀ ولې د مور د نس نه راووستلم؟ کاشکې زۀ د دې نه مخکښې مړ شوے وم چې کومه سترګه ما ليدلے وه. ¹⁹زۀ به داسې وم لکه چې زۀ هيڅکله شته نۀ وم، نېغ د مور د نس نه به قبر ته وړلے شوے وم. ²⁰آيا زما ورځې لږې نۀ دى؟ زما نه مخ واړوه، ما يواځې پرېږده، چې زۀ د يو لمحې دپاره آرام ومومم، ²¹د دې نه مخکښې چې زۀ هغه ځائ ته لاړ شم چې بيا نه راتګ ترې نشته، د تيارۀ او ژورې سيورى مُلک ته، ²²هغه مُلک ته چې د تورې شپې په شان تيارۀ دے، د ژورې سيورى او بې‌ترتيبۍ، چرته چې رڼا هم د تيارۀ په شان ده.“