Eyüp 10

10 ¹«Kendi yaşamımdan bıktım. Yakınmamı özgürce dile getireceğim; canımın acısıyla konuşacağım. ²Tanrı'ya diyeceğim ki: Beni yargılama; benimle neden davalı olduğunu bana bildir. ³Baskı yapmak hoşuna mı gidiyor, kötülerin düzenlerine gülümserken ellerinin emeğini hor görmek? ⁴Etten gözlerin mi var? Bir ölümlünün gördüğü gibi mi görüyorsun? ⁵Günlerin bir ölümlünün günleri gibi mi, ya da yılların bir insanın yılları gibi mi, ⁶suçumu araştırıp günahımın peşine düşesin diye, ⁷suçsuz olduğumu bildiğin halde, ve beni elinden kurtarabilecek kimse yokken?

⁸«Ellerin bana biçim verdi, her parçamı yarattı, ama şimdi dönüp beni yok ediyorsun. ⁹Beni balçık gibi yoğurduğunu anımsa. Şimdi beni yeniden toprağa mı döndüreceksin? ¹⁰Beni süt gibi dökmedin mi, peynir gibi mayalamadın mı, ¹¹bana deri ve et giydirmedin mi, beni kemikler ve sinirlerle dokumadın mı? ¹²Bana yaşam ve vefalı sevgi bağışladın, gösterdiğin özen ruhumu gözetti.

¹³«Ama bunu yüreğinde sakladın, ve bunun amacın olduğunu biliyorum: ¹⁴Günah işleseydim, beni gözetliyor olacaktın ve suçumu bağışlamayacaktın. ¹⁵Suçluysam, vay halime! Suçsuz olsam bile başımı kaldıramam—öyle utanç doluyum ki, sıkıntıma batmış durumdayım. ¹⁶Başımı dik tutsam, bir aslan gibi beni avlarsın ve bana karşı yine şaşılası işler yaparsın. ¹⁷Bana karşı yeni tanıklar getirir ve öfkeni üzerime daha da çok dökersin; sıkıntı dalga dalga saldırır bana.

¹⁸«Öyleyse beni neden rahimden çıkardın? Keşke hiçbir göz beni görmeden ölseydim. ¹⁹Hiç var olmamış gibi olurdum, rahimden doğruca mezara taşınırdım. ²⁰Günlerim az değil mi? Benden uzaklaş, beni yalnız bırak da bir an olsun rahat bulayım, ²¹dönüşü olmayan yere gitmeden önce, karanlık ve koyu gölge ülkesine, ²²en derin gece gibi kasvetli ülkeye, koyu gölge ve kargaşa ülkesine, orada ışık bile karanlık gibidir.»