Job 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹“Ek walg van my eie lewe. Ek sal my klag die vrye loop laat; ek sal praat uit die bitterheid van my siel. ²Ek sal vir God sê: Moenie my veroordeel nie; laat my weet waarom u met my twis. ³Behaag dit u om te verdruk, om die werk van u hande te verag terwyl u glimlag oor die planne van die goddeloses? ⁴Het u oë van vlees? Sien u soos ’n mens sien? ⁵Is u dae soos die dae van ’n mens, of u jare soos die jare van ’n man, ⁶dat u my skuld moet opspoor en my sonde moet najaag, ⁷al weet u dat ek nie skuldig is nie, en daar is niemand wat my uit u hand kan red nie?

⁸“U hande het my gevorm en gemaak, elke deel van my, en nou draai u om en vernietig my. ⁹Onthou dat u my soos klei gevorm het. Sal u my nou na die stof laat terugkeer? ¹⁰Het u my nie soos melk uitgegiet en my soos kaas laat stol nie, ¹¹my met vel en vlees beklee, en my met bene en senings saamgeweef het? ¹²U het my die lewe en verbondsliefde geskenk, en u sorg het oor my gees gewaak.

¹³“Tog het u dit in u hart verberg, en ek weet dit was u voorneme: ¹⁴as ek sou sondig, sou u my dophou en my nie van my skuld vryspreek nie. ¹⁵As ek skuldig is, wee my! En selfs al is ek onskuldig, kan ek nie my kop oplig nie—ek is so vol skaamte, deurdrenk van my ellende. ¹⁶As ek my kop hoog hou, jag u my soos ’n leeu en doen weer wonders teen my. ¹⁷U bring nuwe getuies teen my in en stort nog meer van u toorn op my uit; golf ná golf van rampe bestorm my.

¹⁸“Waarom het u my dan uit die moederskoot gebring? Ek wens ek het gesterf voordat enige oog my gesien het. ¹⁹Ek sou gewees het asof ek nooit bestaan het nie, reguit van die moederskoot na die graf gedra. ²⁰Is my dae nie min nie? Wend u van my af, laat my met rus, sodat ek ’n oomblik van troos kan hê, ²¹voordat ek gaan na die plek van geen terugkeer nie, na die land van duisternis en diep skaduwee, ²²na die land van donkerte soos die diepste nag, van diep skaduwee en wanorde, waar selfs die lig soos duisternis is.”