Efa vita pirinty
Boky

Mangidy Fanahy

Miresaka mivantana amin'Andriamanitra, Joba dia manontany izay fiampangana. Ny tanana izay nandraraka azy toy ny ronono ary nanaisotra azy hoditra, dia enjehiny toy ny liona izao. Mangataka fotsiny izy mba havela irery kelikely alohan'ny handehanany any amin'ny tany maizina.

Toko 10.

«Efa kivy amin’ny aiko aho. Havelako malalaka ny fitarainako; hiteny avy amin’ny fahavinirana mangidy ao am-poko aho. Holazaiko amin’Andriamanitra hoe: Aza manameloka ahy Ianao; ampahafantaro ahy izay anaovanao fifandirana amiko. Sitrakao va ny mampahory, ny manamavo ny asan’ny tananao, rehefa mitsiky amin’ny tetik’ny ratsy fanahy Ianao? Manana maso nofo va Ianao? Mijery tahaka ny fijerin’ny olombelona va Ianao? Tahaka ny andron’ny olombelona va ny andronao, na tahaka ny taonan’ny olona ny taonanao, ka tsy maintsy tadiavinao ny heloko ary enjehinao ny fahotako, na dia fantatrao aza fa tsy meloka aho, ary tsy misy mahavonjy ahy amin’ny tananao?

«Ny tananao no namorona sy nanao ahy, izay rehetra momba ahy, nefa ankehitriny dia mivadika Ianao ka manimba ahy. Tsarovy fa namolavola ahy tahaka ny tanimanga Ianao. Hampody ahy ho amin’ny vovoka va Ianao ankehitriny? Tsy nandraraka ahy tahaka ny ronono va Ianao ary nampihangona ahy tahaka ny fromazy, nampitafy ahy hoditra sy nofo, ary nanenona ahy tamin’ny taolana sy ny ozatra? Aina sy famindrampo no nomenao ahy, ary ny fitsinjovanao no niambina ny fanahiko.

«Kanefa nafeninao tao am-ponao izany, ary fantatro fa izao no nokasainao: raha nanota aho, dia nandinika ahy Ianao ary tsy nanafaka ahy tamin’ny heloko. Raha meloka aho, loza ahy! Ary na dia tsy manan-tsiny aza aho, dia tsy afaka manainga ny lohako — feno henatra aho, ary lena amin’ny fahoriako. Raha manainga ny lohako aho, dia enjehinao tahaka ny liona aho, ary mamerina manao zava-mahagaga hanoherana ahy Ianao. Mitondra vavolombelona vaovao hanameloka ahy Ianao ary mamoaka fahatezerana bebe kokoa amiko; onja arahin’onja ny fahoriana mamely ahy.

«Nahoana ary no namoaka ahy avy tao an-kibo Ianao? Enga anie ka efa maty aho, ary tsy nisy maso nahita ahy. Dia ho toy ny tsy mbola nisy aho, nentina mivantana avy tao an-kibo ho any am-pasana. Tsy vitsy va ny androko? Mialà amiko, avelao aho, mba hahazo fiononana kelikely, alohan’ny handehanako ho any amin’ny toerana tsy hiverenana, any amin’ny tany maizina sy aloky ny fahafatesana, any amin’ny tany mandoadoa tahaka ny alina lalina indrindra, aloky ny fahafatesana sy fikorontanana, izay na ny mazava aza dia tahaka ny maizina.»