ايوب 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹”مون کي پنهنجي زندگيءَ کان بيزاري ٿي آهي. پنهنجي شڪايت کي کليل ڇڏي ڏيندس؛ پنهنجي جيءَ جي ڪڙاڻ مان ڳالهائيندس. ²خدا کي چوندس تہ مون کي مجرم نہ ٺهراءِ؛ مون کي ٻڌاءِ تہ تون مون سان ڇو جهيڙو ٿو ڪرين. ³ڇا توکي ظلم ڪرڻ، پنهنجي هٿن جي ٺاهيل کي ڌڪارڻ ۽ بدڪارن جي منصوبن تي مرڪڻ سٺو ٿو لڳي؟ ⁴ڇا تنهنجون اکيون گوشت جون آهن؟ ڇا تون ماڻهوءَ وانگر ڏسين ٿو؟ ⁵ڇا تنهنجا ڏينهن فاني ماڻهوءَ جي ڏينهن جهڙا آهن، يا تنهنجا سال ماڻهوءَ جي سالن جهڙا آهن، ⁶جو تون منهنجو ڏوهه ڳولهي لهين ۽ منهنجي گناهه جو پيڇو ڪرين، ⁷جيتوڻيڪ تون ڄاڻين ٿو تہ مان ڏوهاري ناهيان، ۽ تنهنجي هٿان ڇڏائڻ وارو ڪو بہ ناهي؟

⁸”تنهنجن هٿن مون کي مڪمل طرح ٺاهيو ۽ جوڙيو، ۽ هاڻي تون موٽي مون کي برباد ٿو ڪرين. ⁹ياد ڪر تہ تو مون کي مٽيءَ وانگر ڳوهيو. ڇا تون هاڻي مون کي واپس خاڪ ۾ موٽائيندين؟ ¹⁰ڇا تو مون کي کير وانگر نہ ڍاريو ۽ پنير وانگر نہ جمايو، ¹¹مون کي چمڙي ۽ گوشت پهرايو، ۽ هڏن ۽ نسن سان ڳنڍي جوڙيو؟ ¹²تو مون کي زندگي ۽ عهد واري شفقت ڏني، ۽ تنهنجي سنڀال منهنجي روح جي نگهباني ڪئي آهي.

¹³”تڏهن بہ تو هيءَ ڳالهه پنهنجي دل ۾ لڪائي رکي، ۽ مان ڄاڻان ٿو تہ تنهنجو اهو ئي ارادو هو: ¹⁴جيڪڏهن مون گناهه ڪيو تہ تون مون کي ڏسندو رهندين ۽ مون کي منهنجي ڏوهه کان بري نہ ڪندين. ¹⁵جيڪڏهن مان ڏوهاري آهيان تہ هاءِ افسوس مون تي! ۽ جيڪڏهن بيڏوهه بہ هجان تہ بہ مٿو مٿي کڻي نہ ٿو سگهان—مان شرم سان ڀريل آهيان، پنهنجي مصيبت ۾ ٻڏل. ¹⁶جيڪڏهن مان مٿو مٿي ڪريان تہ تون شينهن وانگر مون کي شڪار ڪرين ٿو ۽ وري مون خلاف عجب جا ڪم ڪرين ٿو. ¹⁷تون مون خلاف نوان شاهد آڻين ٿو ۽ پنهنجي وڌيڪ ڪاوڙ مون تي وهائين ٿو؛ مصيبت جون لهرون هڪ پويان هڪ مون تي حملو ڪن ٿيون.

¹⁸”پوءِ تو مون کي ڳڀ مان ڇو ڪڍيو؟ ڪاش ڪنهن جي اک مون کي ڏسڻ کان اڳ ئي مري وڃان ها. ¹⁹مان ائين هجان ها ڄڻ ڪڏهن هوس ئي نہ، ۽ ڳڀ مان سڌو قبر ڏانهن کڻي وڃبو. ²⁰ڇا منهنجا ڏينهن ٿورا ناهن؟ مون کان منهن موڙ، مون کي هيڪلو ڇڏ، تہ ڪجهه گهڙي آرام ماڻيان، ²¹ان کان اڳ جو مان انهيءَ ماڳ ڏانهن وڃان جتان موٽڻ ناهي، اونداهي ۽ گهري ڇانو واري ملڪ ڏانهن، ²²انهيءَ اونداهي ملڪ ڏانهن جيڪو سخت رات جهڙو آهي، گهري ڇانو ۽ بي ترتيبيءَ وارو، جتي روشني بہ اونداهيءَ جهڙي آهي.“