ኢዮብ 10

10 ¹“የገዛ ሕይወቴ ሰለቸኝ፤ ሮሮዬን እለቅቃለሁ፤ ከነፍሴ ምሬት የተነሣ እናገራለሁ። ²እግዚአብሔርን እንዲህ እለዋለሁ፤ አትኰንነኝ፤ ለምን እንደምትከራከረኝ አስታውቀኝ። ³መጨቈን፣ የእጆችህን ሥራ መናቅ፣ በክፉዎች ተንኰል ፈገግ እያልህ ደስ ይለሃልን? ⁴የሥጋ ዐይኖች አሉህን? ሟች ሰው እንደሚያይ ታያለህን? ⁵ዘመንህ እንደ ሟች ሰው ዘመን፣ ዓመታትህስ እንደ ሰው ዓመታት ናቸውን፣ ⁶በደሌን እስክትመረምር፣ ኀጢአቴንም እስክታሳድድ ድረስ? ⁷በደለኛ አለመሆኔን እያወቅህ፤ ከእጅህም ሊያድነኝ የሚችል የለም።

⁸“እጆችህ ቀረጹኝ፤ መላ አካሌንም ሠሩ፤ አሁን ግን ተመልሰህ ታጠፋኛለህ። ⁹እንደ ሸክላ እንደ ቀረጽኸኝ አስብ፤ አሁንስ ወደ ትቢያ ትመልሰኛለህን? ¹⁰እንደ ወተት አላፈሰስኸኝምን፤ እንደ አይብስ አላጋገርኸኝምን፣ ¹¹ቍርበትና ሥጋ አለበስኸኝ፤ በአጥንትና በጅማትም ሸመንኸኝ? ¹²ሕይወትንና የኪዳን ፍቅርን ሰጠኸኝ፤ እንክብካቤህም መንፈሴን ጠብቆአል።

¹³“ነገር ግን ይህን በልብህ ሰወርህ፤ ይህም ዐሳብህ እንደ ነበረ ዐውቃለሁ፦ ¹⁴ኀጢአት ብሠራ ትከታተለኝ ነበር፤ ከበደሌም ነጻ አታወጣኝም ነበር። ¹⁵በደለኛ ብሆን፣ ወዮልኝ! ንጹሕም ብሆን እንኳ ራሴን ቀና ማድረግ አልችልም፤ በኀፍረት ተሞልቻለሁ፤ በመከራዬም ተዘፍቄአለሁ። ¹⁶ራሴን ቀና ባደርግ፣ እንደ አንበሳ ታደነኛለህ፤ እንደ ገናም በእኔ ላይ ድንቅ ሥራህን ታሳያለህ። ¹⁷አዲስ ምስክሮችን በእኔ ላይ ታመጣለህ፤ ቍጣህንም በእኔ ላይ አብዝተህ ታፈስሳለህ፤ መከራም እንደ ተከታታይ ማዕበል ያጠቃኛል።

¹⁸“ታዲያ ከማኅፀን ለምን አወጣኸኝ? ማንም ዐይን ሳያየኝ ምነው በሞትሁ ኖሮ። ¹⁹ከቶ እንዳልነበርሁ በሆንሁ ነበር፤ ከማኅፀን ቀጥታ ወደ መቃብር በተወሰድሁ ነበር። ²⁰ዘመኔ ጥቂት አይደለምን? ከእኔ ዘወር በል፤ ተወኝ፤ ጥቂት እፎይታ አገኝ ዘንድ፣ ²¹ወደማይመለሱበት ስፍራ ሳልሄድ፣ ወደ ጨለማውና ወደ ድቅድቅ ጥላ ምድር፣ ²²እንደ ድቅድቅ ሌሊት ወደ ጨለማማ ምድር፣ ወደ ድቅድቅ ጥላና ሁከት፣ ብርሃን እንኳ እንደ ጨለማ ወደ ሆነበት።”