Pait ing Jiwa
Ngandika langsung marang Gusti Allah, Ayub takon apa dakwaane. Asta kang biyen ngesokake dheweke kaya susu lan ngagemi kulit saiki mbebedhag dheweke kaya singa. Dheweke mung nyuwun supaya dijarake sadhela sadurunge lunga menyang tanah pepeteng.
10 1“Kawula sampun bosen dhateng gesang kawula piyambak. Kawula badhe ngumbar sesambat kawula; kawula badhe matur saking paiting jiwa kawula. 2Kawula badhe munjuk dhateng Gusti Allah: Mugi Paduka sampun ndakwa dhateng kawula; mugi kawula kaparingana priksa punapa sababipun Paduka prakawis kaliyan kawula. 3Punapa Paduka rena nindhes, sarta nyepelekaken pakaryaning asta Paduka, mangka Paduka mesem dhateng rancanganing tiyang duraka? 4Punapa Paduka kagungan tingal ingkang kadaging? Punapa Paduka mirsani kados manungsa anggenipun ningali? 5Punapa dinten-dinten Paduka kados dinten-dintening manungsa, utawi taun-taun Paduka kados taun-tauning tiyang, 6temahan Paduka kedah ngupadosi kalepatan kawula sarta mbujeng dosa kawula, 7sanadyan Paduka pirsa bilih kawula boten lepat, lan boten wonten tiyang ingkang saged ngluwari kawula saking asta Paduka?
8“Asta Paduka ingkang mangun sarta nitahaken kawula, inggih saben peranganing badan kawula, mangka samangke Paduka malik lajeng numpes kawula. 9Mugi Paduka ngengeti bilih Paduka ndamel kawula kados lempung. Punapa samangke Paduka badhe mangsulaken kawula dhateng lebu? 10Punapa Paduka boten ngesokaken kawula kados susu, sarta ngentelaken kawula kados keju, 11nganggeni kawula mawi kulit sarta daging, sarta nganyam kawula dados satunggal kaliyan balung lan otot? 12Paduka sampun maringi gesang sarta sih-kadarman dhateng kawula, sarta pangreksa Paduka ingkang sampun rumeksa roh kawula.
13“Ewasemanten prakawis punika Paduka singidaken ing panggalih Paduka, lan kawula sumerep bilih punika ingkang dados karsa Paduka: 14menawi kawula damel dosa, Paduka tansah mirsani kawula, sarta boten badhe ngluwari kawula saking kalepatan kawula. 15Menawi kawula lepat, cilaka kawula! Lan sanadyan kawula resik, kawula boten saged ndhangak—kawula kebak ing kawirangan, kalelep ing sangsara kawula. 16Menawi kawula ndhangak, Paduka mbujeng kawula kados singa, sarta malih nindakaken kaelokan nglawan kawula. 17Paduka ndhatengaken seksi-seksi enggal nglawan kawula, sarta ngesokaken bebendu Paduka ingkang langkung kathah dhateng kawula; alun silih-ganti karibedan tansah nempuh kawula.
18“Mila kenging punapa Paduka ngedalaken kawula saking guwa garba? Saupami kawula pejaha saderengipun wonten mripat ingkang ningali kawula. 19Kawula temtu kados tiyang ingkang boten nate wonten, kaboyong terus saking guwa garba dhateng pakuburan. 20Punapa dinten kawula boten namung sakedhik? Mugi Paduka mengo saking kawula, kawula katilara piyambak, supados kawula saged ngraosaken panglipur sakedhap, 21saderengipun kawula kesah dhateng panggenan ingkang boten saged wangsul malih, dhateng tanah pepeteng sarta lelimengan, 22dhateng tanah peteng dhedhet kados dalu ingkang cemeng mangkelang, panggenaning lelimengan sarta kisruh, ingkang sanadyan pepadhangipun kados pepeteng.”