ಪ್ರಾಣದ ಕಹಿ

ನೇರವಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ಆರೋಪವೇನು ಎಂದು ಯೋಬನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನನ್ನು ಹಾಲಿನಂತೆ ಸುರಿದು ಚರ್ಮದಿಂದ ಹೊದಿಸಿದ ಕೈಗಳೇ ಈಗ ಸಿಂಹದಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿವೆ. ಕತ್ತಲೆಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 10.

“ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವವೇ ನನಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ದೂರನ್ನು ತಡೆಯದೆ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ಕಹಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ದೇವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನನ್ನನ್ನು ದೋಷಿಯೆಂದು ತೀರ್ಪುಮಾಡಬೇಡಿ; ನನ್ನೊಡನೆ ಏಕೆ ವ್ಯಾಜ್ಯವಾಡುತ್ತೀರೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ದುಷ್ಟರ ಒಳಸಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀವು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮಾಡುವುದೂ ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೂ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವೋ? ನಿಮಗೆ ಮಾಂಸದ ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆಯೋ? ಮನುಷ್ಯನು ನೋಡುವಂತೆ ನೀವು ನೋಡುತ್ತೀರೋ? ನಿಮ್ಮ ದಿನಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ದಿನಗಳಂತಿವೆಯೋ, ಇಲ್ಲವೆ ನಿಮ್ಮ ವರ್ಷಗಳು ನರನ ವರ್ಷಗಳಂತಿವೆಯೋ, ನೀವು ನನ್ನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ, ನಾನು ದೋಷಿಯಲ್ಲವೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಬಲ್ಲವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

“ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳು ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು; ಆದರೂ ಈಗ ನೀವು ತಿರುಗಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಜೇಡಿಮಣ್ಣಿನಂತೆ ರೂಪಿಸಿದಿರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಪುನಃ ಧೂಳಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೀರೋ? ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಹಾಲಿನಂತೆ ಹೊಯ್ದು ಗಿಣ್ಣಿನಂತೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿಸಲಿಲ್ಲವೇ, ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ನನಗೆ ತೊಡಿಸಿ, ಎಲುಬುಗಳಿಂದಲೂ ನರಗಳಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಹೆಣೆಯಲಿಲ್ಲವೇ? ನೀವು ನನಗೆ ಜೀವವನ್ನೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಾಳಜಿಯು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದೆ.

“ಆದರೂ ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದಿರಿ, ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ: ನಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದರೆ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪರಾಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ದೋಷಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಯ್ಯೋ ನನ್ನ ಗತಿ! ನಾನು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ತಲೆಯೆತ್ತಲಾರೆ—ನಾನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ತಲೆಯೆತ್ತಿದರೆ, ಸಿಂಹದಂತೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತೀರಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಹೊಸ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೀವು ತರುತ್ತೀರಿ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕೋಪವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುರಿಸುತ್ತೀರಿ; ಅಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲೆಯಂತೆ ಸಂಕಟವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತದೆ.

“ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗರ್ಭದಿಂದ ಏಕೆ ಹೊರತಂದಿರಿ? ಯಾವ ಕಣ್ಣೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಮೊದಲೇ ನಾನು ಸತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಎಂದೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ, ಗರ್ಭದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಸಮಾಧಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ದಿನಗಳು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ನನಗೆ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಸಮಾಧಾನ ದೊರೆಯುವಂತೆ ನನ್ನಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಾರದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಕತ್ತಲೆಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಗತ್ತಲೆಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗುವ ಮೊದಲೇ, ಕಾರ್ಗತ್ತಲೆಯ ರಾತ್ರಿಯಂತಿರುವ ಕತ್ತಲೆಯ, ಗಾಢಾಂಧಕಾರದ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ದೇಶಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕೂಡ ಕತ್ತಲೆಯಂತಿದೆ.”