யோபு 10

10 ¹“என் சொந்த உயிரையே நான் அரோசித்திருக்கிறேன். என் முறையீட்டை நான் தடையின்றி வெளிப்படுத்துவேன்; என் ஆத்துமாவின் கசப்பிலிருந்து நான் பேசுவேன். ²நான் தேவனை நோக்கிச் சொல்லுவேன்: என்னை ஆக்கினைக்குள்ளாக்காதேயும்; ஏன் என்னோடு வழக்காடுகிறீர் என்பதை அறியப்பண்ணும். ³ஒடுக்குவது உமக்குப் பிரியமா, உம்முடைய கைகளின் கிரியையை அசட்டைபண்ணுவது, துன்மார்க்கரின் தந்திரங்களின்மேல் புன்னகைபுரியும்போது? ⁴உமக்கு மாம்சக் கண்கள் உண்டோ? மனிதன் காண்பதுபோல் நீர் காண்கிறீரோ? ⁵உம்முடைய நாட்கள் மனிதனுடைய நாட்களைப்போலவோ, உம்முடைய வருடங்கள் மானிடனுடைய வருடங்களைப்போலவோ, ⁶நீர் என் அக்கிரமத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து, என் பாவத்தை வேட்டையாடவேண்டியதற்கு? ⁷நான் குற்றவாளியல்ல என்பதை நீர் அறிந்திருந்தும், உம்முடைய கைக்கு என்னைத் தப்புவிக்கக்கூடியவன் ஒருவனும் இல்லாதிருந்தும்?

⁸“உம்முடைய கைகள் என்னை உருவாக்கி, என் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் படைத்தன; இப்போதோ நீர் திரும்பி என்னை அழிக்கிறீர். ⁹களிமண்ணைப்போல் நீர் என்னை வனைந்தீர் என்பதை நினைத்தருளும். இப்போது என்னை மறுபடியும் மண்ணுக்குத் திருப்புவீரோ? ¹⁰பாலைப்போல் நீர் என்னை ஊற்றி, பாலாடையைப்போல் என்னை உறையவைக்கவில்லையோ, ¹¹தோலினாலும் மாம்சத்தினாலும் என்னை மூடி, எலும்புகளினாலும் நரம்புகளினாலும் என்னைப் பின்னிணைக்கவில்லையோ? ¹²நீர் எனக்கு உயிரையும் உடன்படிக்கை அன்பையும் அளித்தீர்; உம்முடைய பராமரிப்பு என் ஆவியைக் காத்துவந்தது.

¹³“ஆயினும் இதை உம்முடைய இருதயத்தில் மறைத்துவைத்தீர், இதுவே உம்முடைய நோக்கம் என்பதை நான் அறிவேன்: ¹⁴நான் பாவம் செய்தால், நீர் என்னைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்து, என் அக்கிரமத்தினின்று என்னை நிரபராதியாக்கமாட்டீர். ¹⁵நான் குற்றவாளியானால், எனக்கு ஐயோ! நான் நிரபராதியாயிருந்தாலும், என் தலையை உயர்த்தக்கூடாது—நான் வெட்கத்தால் நிறைந்து, என் துன்பத்தில் தோய்ந்திருக்கிறேன். ¹⁶நான் என் தலையை உயர்த்தினால், சிங்கத்தைப்போல் நீர் என்னை வேட்டையாடி, மறுபடியும் எனக்கு விரோதமாக அற்புதங்களைச் செய்கிறீர். ¹⁷எனக்கு விரோதமாய்ப் புதிய சாட்சிகளை நீர் கொண்டுவந்து, உம்முடைய கோபத்தை என்மேல் அதிகமாய் ஊற்றுகிறீர்; அலைமேல் அலையாய்த் துன்பம் என்னைத் தாக்குகிறது.

¹⁸“அப்படியானால் ஏன் என்னைத் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்தீர்? ஒரு கண்ணும் என்னைக் காண்பதற்கு முன்னே நான் மரித்திருந்தால் நலமாயிருக்கும் என விரும்புகிறேன். ¹⁹நான் ஒருபோதும் இராதவனைப்போல் இருந்திருப்பேன்; கர்ப்பத்திலிருந்து நேரே கல்லறைக்குச் சுமந்துசெல்லப்பட்டிருப்பேன். ²⁰என் நாட்கள் சொற்பமல்லவா? நான் ஒரு கணப்பொழுது ஆறுதலடையும்படி என்னைவிட்டு விலகி, என்னைத் தனித்துவிடும், ²¹திரும்பிவராத இடத்திற்கு நான் போவதற்கு முன்னே, இருளும் காரிருள் நிழலுமான தேசத்திற்கு, ²²மிகவும் ஆழ்ந்த இரவைப்போன்ற இருள் சூழ்ந்த, காரிருள் நிழலும் கலக்கமும் நிறைந்த தேசத்திற்கு, வெளிச்சமும் இருளைப்போலிருக்கிற இடத்திற்கே.”