Mapait ang Kaluluwa
Tuwirang nagsasalita sa Diyos, itinatanong ni Job kung ano ang paratang. Ang mga kamay na nagbuhos sa kanya na parang gatas at nagdamit sa kanya ng balat ay humahabol na ngayon sa kanya gaya ng leon. Hinihiling lamang niyang iwanan siyang mag-isa sandali bago siya pumunta sa lupain ng kadiliman.
10 1"Nasusuklam na ako sa sarili kong buhay. Palalayain ko ang aking hinaing; magsasalita ako mula sa kapaitan ng aking kaluluwa. 2Sasabihin ko sa Diyos: Huwag mo akong hatulan; ipaalam mo sa akin kung bakit mo ako nilalabanan. 3Nalulugod ka bang mang-api, na hamakin ang gawa ng iyong mga kamay habang ngumingiti ka sa mga balak ng masasama? 4Mayroon ka bang mga matang laman? Nakakakita ka ba gaya ng pagkakita ng tao? 5Ang iyo bang mga araw ay tulad ng mga araw ng tao, o ang iyong mga taon ay tulad ng mga taon ng isang tao, 6kaya't kailangan mong siyasatin ang aking sala at pag-usigin ang aking kasalanan, 7bagama't alam mong hindi ako nagkasala, at walang sinumang makapagliligtas sa akin mula sa iyong kamay?
8"Hinubog ako at nilikha ng iyong mga kamay, ang bawat bahagi ko, at ngayo'y tumatalikod ka at winawasak ako. 9Alalahanin mo na hinulma mo ako gaya ng luwad. Ibabalik mo na ba ako ngayon sa alabok? 10Hindi mo ba ako ibinuhos na parang gatas at pinamuo na parang keso, 11dinamitan mo ako ng balat at laman, at hinabi mo akong may mga buto at mga litid? 12Pinagkalooban mo ako ng buhay at ng pag-ibig ng tipan, at ang iyong pangangalaga ang nagbantay sa aking espiritu.
13"Ngunit itinago mo ito sa iyong puso, at alam kong ito ang iyong layunin: 14kung ako'y magkakasala, babantayan mo ako at hindi mo ako pawawalang-sala sa aking pagkakasala. 15Kung ako'y may sala, kaawa-awa ako! At kahit ako'y walang malay, hindi ko maitaas ang aking ulo—labis akong napuno ng kahihiyan, lubog sa aking pagdurusa. 16Kung itataas ko nang mataas ang aking ulo, hinuhuli mo ako gaya ng leon at muling gumagawa ng mga kamangha-manghang bagay laban sa akin. 17Nagdadala ka ng mga bagong saksi laban sa akin at ibinubuhos mo ang higit pang galit mo sa akin; sunud-sunod na alon ng kaguluhan ang sumasalakay sa akin.
18"Bakit mo pa ako inilabas mula sa sinapupunan? Sana'y namatay na ako bago pa man ako makita ng anumang mata. 19Para na sana akong hindi nabuhay kailanman, dinala nang tuwiran mula sa sinapupunan patungo sa libingan. 20Hindi ba kakaunti na lamang ang aking mga araw? Lumayo ka sa akin, iwan mo ako, upang magkaroon ako ng sandaling kaginhawahan, 21bago ako pumunta sa dako ng walang pagbabalik, sa lupain ng kadiliman at ng malalim na anino, 22sa lupain ng karimlan na parang pinakamalalim na gabi, ng malalim na anino at kaguluhan, kung saan maging ang liwanag ay parang kadiliman."
