ഇയ്യോബ് 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹“എന്റെ ജീവനോട് എനിക്കു വെറുപ്പു തോന്നുന്നു. എന്റെ സങ്കടം ഞാൻ അടക്കിവയ്ക്കാതെ പറയും; എന്റെ ആത്മാവിന്റെ കയ്പിൽനിന്നു ഞാൻ സംസാരിക്കും. ²ഞാൻ ദൈവത്തോടു പറയും: എന്നെ കുറ്റം വിധിക്കരുതേ; അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ട് എന്നോടു വാദിക്കുന്നു എന്ന് എന്നെ അറിയിക്കേണമേ. ³പീഡിപ്പിക്കുന്നതും അങ്ങയുടെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തിയെ തുച്ഛീകരിക്കുന്നതും — ദുഷ്ടന്മാരുടെ ഗൂഢാലോചനകളിൽ അങ്ങ് പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾതന്നെ — അങ്ങേക്കു സന്തോഷമാണോ? ⁴അങ്ങേക്കു ജഡത്തിന്റെ കണ്ണുകളാണോ ഉള്ളത്? മർത്യൻ കാണുന്നതുപോലെയാണോ അങ്ങ് കാണുന്നത്? ⁵അങ്ങയുടെ ദിവസങ്ങൾ മർത്യന്റെ ദിവസങ്ങൾപോലെയോ, അങ്ങയുടെ വർഷങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ വർഷങ്ങൾപോലെയോ, ⁶അങ്ങ് എന്റെ അകൃത്യം തിരഞ്ഞന്വേഷിക്കുകയും എന്റെ പാപം വേട്ടയാടിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്, ⁷ഞാൻ കുറ്റക്കാരനല്ല എന്ന് അങ്ങ് അറിയുന്നുവെങ്കിലും, അങ്ങയുടെ കയ്യിൽനിന്ന് എന്നെ വിടുവിക്കാൻ ആരുമില്ലതാനും?

⁸“അങ്ങയുടെ കൈകൾ എന്നെ രൂപപ്പെടുത്തി ഉണ്ടാക്കി, എന്റെ ഓരോ അംശവും; എന്നിട്ടിപ്പോൾ അങ്ങ് തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ⁹അങ്ങ് എന്നെ കളിമണ്ണുപോലെ മെനഞ്ഞു എന്ന് ഓർക്കേണമേ. ഇപ്പോൾ അങ്ങ് എന്നെ പൊടിയിലേക്കു മടക്കുമോ? ¹⁰അങ്ങ് എന്നെ പാൽപോലെ ഒഴിക്കുകയും പാൽക്കട്ടിപോലെ എന്നെ ഉറകൂട്ടുകയും ചെയ്തില്ലയോ, ¹¹ത്വക്കും മാംസവുംകൊണ്ട് എന്നെ ഉടുപ്പിക്കുകയും, അസ്ഥികളും ഞരമ്പുകളുംകൊണ്ട് എന്നെ നെയ്തുചേർക്കുകയും ചെയ്തില്ലയോ? ¹²അങ്ങ് എനിക്കു ജീവനും ഉടമ്പടിസ്നേഹവും നല്കി; അങ്ങയുടെ പരിപാലനം എന്റെ ആത്മാവിനെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.

¹³“എങ്കിലും ഇത് അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തിൽ മറച്ചുവച്ചു, ഇതായിരുന്നു അങ്ങയുടെ ഉദ്ദേശ്യം എന്ന് എനിക്കറിയാം: ¹⁴ഞാൻ പാപം ചെയ്താൽ, അങ്ങ് എന്നെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, എന്റെ കുറ്റത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ഒഴിവാക്കുകയുമില്ല. ¹⁵ഞാൻ കുറ്റക്കാരനെങ്കിൽ, എനിക്കു ഹാ കഷ്ടം! ഞാൻ നിർദോഷിയെങ്കിൽപോലും, എനിക്ക് എന്റെ തല ഉയർത്താനാവില്ല—ഞാൻ ലജ്ജകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ്, എന്റെ കഷ്ടതയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ¹⁶ഞാൻ തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചാൽ, അങ്ങ് സിംഹത്തെപ്പോലെ എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു, പിന്നെയും എനിക്കെതിരേ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ¹⁷അങ്ങ് എനിക്കെതിരേ പുതിയ സാക്ഷികളെ കൊണ്ടുവരുന്നു, അങ്ങയുടെ കോപം എന്റെമേൽ അധികമായി ചൊരിയുന്നു; കഷ്ടതയുടെ തിരമാലകൾ ഒന്നൊന്നായി എന്നെ ആക്രമിക്കുന്നു.

¹⁸“പിന്നെ എന്തിനാണ് അങ്ങ് എന്നെ ഗർഭപാത്രത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത്? ഒരു കണ്ണും എന്നെ കാണുംമുമ്പേ ഞാൻ മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആശിക്കുന്നു. ¹⁹ഞാൻ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടില്ലാത്തവനെപ്പോലെ ആകുമായിരുന്നു, ഗർഭപാത്രത്തിൽനിന്നു നേരേ ശവക്കുഴിയിലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട്. ²⁰എന്റെ ദിവസങ്ങൾ ചുരുക്കമല്ലയോ? എനിക്ക് അല്പം ആശ്വാസം ലഭിക്കേണ്ടതിന്, അങ്ങ് എന്നിൽനിന്നു മാറി എന്നെ വെറുതേ വിടേണമേ, ²¹മടങ്ങിവരവില്ലാത്ത സ്ഥലത്തേക്കു ഞാൻ പോകുംമുമ്പേ, ഇരുട്ടിന്റെയും കൂരിരുളിന്റെയും ദേശത്തേക്കു, ²²അതിഗാഢരാത്രിപോലെയുള്ള അന്ധകാരത്തിന്റെ, കൂരിരുളിന്റെയും അവ്യവസ്ഥയുടെയും ദേശത്തേക്കു, അവിടെ വെളിച്ചംപോലും ഇരുട്ടുപോലെയാകുന്നു.”