ईयोब 10

10 ¹ मला माझ्याच जीवनाचा वीट आला आहे. मी माझ्या तक्रारीला मोकळी वाट देईन; मी माझ्या जिवाच्या कडूपणातून बोलेन. ² मी देवाला म्हणेन: दोषी ठरवू नकोस मला; तू माझ्याशी का झगडतोस ते मला कळू दे. ³ जुलूम करणे तुला आवडते का, तुझ्या हातांच्या कामाचा तिरस्कार करणे तर दुष्टांच्या कारस्थानांवर तू हसतोस? ⁴ तुला देहाचे डोळे आहेत का? मर्त्य माणूस पाहतो तसे तू पाहतोस का? ⁵ तुझे दिवस मर्त्य माणसाच्या दिवसांसारखे आहेत का, किंवा तुझी वर्षे माणसाच्या वर्षांसारखी आहेत का, ⁶ की तुला माझा अपराध शोधून काढावा लागतो व माझ्या पापाचा पाठलाग करावा लागतो, ⁷ तरी तुला ठाऊक आहे की मी दोषी नाही, आणि तुझ्या हातातून मला सोडवू शकेल असा कोणी नाही?

⁸ तुझ्या हातांनी मला घडवले व निर्माण केले, माझा प्रत्येक भाग, आणि आता तू वळून माझा नाश करतोस. ⁹ आठव, तू मला चिखलासारखे घडवलेस. आता तू मला परत मातीत मिसळशील का? ¹⁰ तू मला दुधासारखे ओतले नाहीस का आणि चीजसारखे मला घट्ट केले नाहीस का, ¹¹ मला कातडे व मांस ह्यांचे वस्त्र घातलेस, आणि हाडे व स्नायू ह्यांनी मला एकत्र विणलेस? ¹² तू मला जीवन व करारमय प्रेम दिलेस, आणि तुझ्या देखरेखीने माझ्या आत्म्याचे रक्षण केले.

¹³ तरी तू हे तुझ्या हृदयात लपवून ठेवलेस, आणि मला ठाऊक आहे की हाच तुझा हेतू होता: ¹⁴ मी पाप केले तर तू माझ्यावर पाळत ठेवशील व माझ्या अपराधापासून मला मुक्त करणार नाहीस. ¹⁵ जर मी दोषी असेन, तर धिक्कार माझा असो! आणि जरी मी निर्दोष असलो, तरी मी माझे मस्तक वर करू शकत नाही—मी इतका लज्जेने भरलो आहे, माझ्या दुःखात बुडालो आहे. ¹⁶ जर मी मस्तक उंच धरले, तर तू सिंहासारखा माझी शिकार करतोस आणि पुन्हा माझ्याविरुद्ध अद्भुत कृत्ये करतोस. ¹⁷ तू माझ्याविरुद्ध नवे साक्षीदार आणतोस आणि माझ्यावर तुझा अधिक राग ओततोस; संकटांची लाट मागून लाट हल्ला करते माझ्यावर.

¹⁸ मग तू मला गर्भातून का बाहेर आणलेस? कोणत्याही डोळ्याने मला पाहण्याआधीच मी मेलो असतो तर बरे झाले असते. ¹⁹ मी कधी अस्तित्वातच नव्हतो असे झाले असते, गर्भातून सरळ कबरेत नेले गेले असते. ²⁰ माझे दिवस थोडे नाहीत का? माझ्यापासून तोंड फिरव, मला एकटे सोड, म्हणजे मला क्षणभर सांत्वन मिळेल ²¹ मी परत न येण्याच्या ठिकाणी जाण्यापूर्वी, अंधकार व घोर छायेच्या देशात, ²² अत्यंत गडद रात्रीसारख्या काळोखाच्या देशात, घोर छाया व अव्यवस्था असलेल्या, जिथे प्रकाशदेखील अंधकारासारखा असतो.