ईयोब 11

11 ¹ मग नामाथकर सोफर उत्तरला: ² "या शब्दांच्या पुरास उत्तर मिळू नये का? एवढ्या बोलघेवड्या माणसाला निर्दोष ठरवावे का? ³ तुझ्या पोकळ बडबडीने इतरांना गप्प करावे का? तू थट्टा करशील आणि तुला लाजवणारा कोणीच नसेल का? ⁴ कारण तू म्हणतोस, 'माझी शिकवण शुद्ध आहे, आणि तुझ्या दृष्टीने मी निर्मळ आहे.' ⁵ पण अहो, जर देव बोलला असता आणि तुझ्याविरुद्ध आपले ओठ उघडले असते, ⁶ आणि ज्ञानाची रहस्ये तुला प्रकट केली असती — कारण खऱ्या ज्ञानाला दोन बाजू असतात. तर मग हे जाण, की देवाने तुझ्या दोषास योग्य असलेल्या शिक्षेहून कमीच तुला दिले आहे. ⁷ देवाच्या गहन गोष्टींचा थांग तुला लागेल का? सर्वसमर्थाच्या सीमेपर्यंत तू पोहोचू शकशील का? ⁸ त्या आकाशाहून उंच आहेत — तू काय करू शकशील? कबरेहून खोल आहेत — तू काय जाणू शकशील? ⁹ त्यांचे माप पृथ्वीहून लांब आणि समुद्राहून रुंद आहे. ¹⁰ जर तो पुढे जाऊन बंदी करतो आणि न्यायासाठी बोलावतो, तर त्याला कोण अडवू शकेल? ¹¹ कारण तो कवडीमोल माणसांना ओळखतो; जेव्हा तो अनीती पाहतो, तेव्हा तो तिची दखल घेणार नाही का? ¹² पण पोकळ डोक्याचा माणूस शहाणा होईल जेव्हा रानगाढवाचे शिंगरू माणूस म्हणून जन्मेल. ¹³ जर तू आपले हृदय तयार करशील आणि आपले हात त्याच्याकडे पसरशील, ¹⁴ जर तुझ्या हातात पाप असेल, तर ते दूर कर, आणि तुझ्या तंबूंत अन्याय वस्ती करू देऊ नकोस, ¹⁵ तर मग खात्रीने तू आपला चेहरा उंचावशील, लाजेपासून मुक्त होशील; तू स्थिर उभा राहशील आणि भिणार नाहीस. ¹⁶ तू आपले दुःख विसरशील, वाहून गेलेल्या पाण्यासारखे त्याचे स्मरण करशील. ¹⁷ तुझे जीवन दुपारच्या उन्हाहूनही तेजस्वी होईल; त्याचा अंधकार सकाळसारखा असेल. ¹⁸ तुला सुरक्षित वाटेल, कारण आशा आहे; तू सभोवार पाहशील आणि निर्भयपणे विसावशील. ¹⁹ तू विसावशील आणि तुला भिववणारा कोणी नसेल, आणि पुष्कळजण तुझी मर्जी संपादन करतील. ²⁰ पण दुष्टांचे डोळे क्षीण होतील; त्यांची प्रत्येक सुटका नाहीशी होईल, आणि प्राण सोडणे हीच त्यांची एकमेव आशा उरेल."