ईयोब 9

9 ¹ मग ईयोबाने उत्तर दिले: ² "खरोखर, हे मी जाणतो की हे असेच आहे. पण मर्त्य मनुष्य देवासमोर नीतिमान कसा ठरेल? ³ जर कोणी त्याच्याशी वाद घालू इच्छिला, तर हजार वेळांतून एकदाही तो त्याला उत्तर देऊ शकणार नाही. ⁴ तो अंतःकरणात ज्ञानी व सामर्थ्यात पराक्रमी आहे — त्याला आव्हान देऊन कोण कधी सुरक्षित राहिला आहे? ⁵ त्यांना कळण्याआधीच तो पर्वत हलवून टाकतो, आपल्या क्रोधाने त्यांना उलथून टाकतो. ⁶ तो पृथ्वीला तिच्या जागेवरून हलवतो, आणि तिचे खांब थरथर कापतात. ⁷ तो सूर्याला आज्ञा करतो, आणि तो उगवत नाही; तो ताऱ्यांना बंद करून ठेवतो. ⁸ त्याने एकट्यानेच आकाश पसरवले आणि समुद्राच्या लाटांवर तो चालतो. ⁹ त्याने सप्तर्षी, मृग, आणि कृत्तिका आणि दक्षिण आकाशातील तारकासमूह निर्माण केले. ¹⁰ तो अगम्य अशी महान कृत्ये करतो, अगणित अशी आश्चर्यकारक कृत्ये करतो. ¹¹ पाहा — तो माझ्याजवळून जातो, पण मला तो दिसत नाही; तो पुढे सरकतो, पण माझ्या लक्षात येत नाही. ¹² जर तो हिसकावून घेतो, तर त्याला कोण परत फिरवू शकेल? कोण त्याला म्हणेल, ‘तू काय करतोस?’ ¹³ देव आपला क्रोध परत फिरवणार नाही; राहाब या समुद्री राक्षसाचे साहाय्यक त्याच्या पायांखाली चिरडलेले पडतात. ^a a v13 येथील राहाब ही यरीहोतील स्त्री नव्हे, तर समुद्रातील गोंधळ-राक्षसाचे प्राचीन नाव आहे — देवाला विरोध करणाऱ्या प्रत्येक सत्तेचे काव्यात्मक प्रतीक. ¹⁴ तर मग मी त्याला उत्तर तरी कसे देऊ, किंवा त्याच्याशी वाद घालण्यास आपले शब्द तरी कसे निवडू? ¹⁵ मी बरोबर असलो तरी मी त्याला उत्तर देऊ शकणार नाही; मी केवळ आपल्या न्यायाधीशाकडे दयेसाठी विनवणी करू शकेन. ¹⁶ मी हाक मारली आणि त्याने मला उत्तर दिले, तरी तो माझी वाणी ऐकत आहे यावर माझा विश्वास बसणार नाही. ¹⁷ कारण तो वादळाने मला चिरडतो आणि विनाकारण माझ्या जखमा वाढवतो. ¹⁸ तो मला श्वास घेऊ देत नाही, तर कडवटपणाने मला भरून टाकतो. ¹⁹ जर बळाचा प्रश्न असेल, तर तो सामर्थ्यवान आहे! आणि जर न्यायाचा प्रश्न असेल, तर त्याला न्यायालयात कोण बोलावू शकेल? ²⁰ मी बरोबर असलो तरी माझेच तोंड मला दोषी ठरवील; मी निर्दोष असलो तरी ते मला कुटिल ठरवील. ²¹ मी निर्दोष आहे; आता मला माझी पर्वा उरली नाही; मी माझ्याच जिवाचा तिरस्कार करतो. ²² सगळे सारखेच आहे; म्हणून मी म्हणतो, तो निर्दोष व दुष्ट या दोघांचाही नाश करतो. ²³ जेव्हा अकस्मात आपत्ती मृत्यू आणते, तेव्हा तो निर्दोषांच्या निराशेची थट्टा करतो. ²⁴ पृथ्वी दुष्टांच्या हाती दिली आहे; तो तिच्या न्यायाधीशांचे डोळे झाकतो. जर तो नसेल, तर मग कोण? ²⁵ माझे दिवस धावपटूपेक्षाही वेगवान आहेत; ते पळून जातात, त्यांना काहीच सुख दिसत नाही. ²⁶ ते बोरूच्या नावांसारखे झरझर निघून जातात, आपल्या भक्ष्यावर झेपावणाऱ्या गरुडासारखे. ²⁷ मी म्हटले, ‘मी माझी तक्रार विसरून जाईन, आपला उदास चेहरा बाजूला ठेवून आनंदी होईन,’ ²⁸ तरी मला माझ्या सर्व वेदनांची भीती वाटते, कारण मला ठाऊक आहे की तू मला निर्दोष ठरवणार नाहीस. ²⁹ मी दोषी ठरवला जाईन; मग मी व्यर्थ का श्रम करावा? ³⁰ मी बर्फाने स्वतःला धुतले आणि साबणाने आपले हात स्वच्छ केले, ³¹ तरीही तू मला खड्ड्यात लोटशील, आणि माझी स्वतःची वस्त्रेही माझा तिरस्कार करतील. ³² कारण तो माझ्यासारखा मनुष्य नाही की मी त्याला उत्तर द्यावे, की आम्ही एकत्र न्यायालयात जावे. ³³ आमच्यामध्ये मध्यस्थ नाही, जो आम्हा दोघांवर आपला हात ठेवू शकेल. ^b b v33 ईयोब अशा कोणासाठी तळमळतो जो त्याच्या व देवामध्ये उभा राहू शकेल — असा मध्यस्थ जो दोघांवर हात ठेवू शकेल. या तळमळीचे उत्तर येशूमध्ये सापडते, जो देव व माणसांमधील एकच मध्यस्थ आहे (१ तीम. २:५). ³⁴ त्याने आपली छडी माझ्यावरून दूर करावी, आणि त्याची भीती मला यापुढे घाबरवू नये. ³⁵ तेव्हा मी त्याला न भिता बोलेन; पण आता तसे करण्यास मी मोकळा नाही.