Ayub javob beradi
Ayub Xudo bilan bahslashib boʻlmasligiga rozi, muammo ham shunda. Hech kim Uni sudga chaqira olmaydi, hatto benuqson odamning ham oʻz ogʻzi uni ayblaydi. Ayub Xudo benuqsonni ham, yovuzni ham birdek halok qiladi, deydi va ikkalasiga qoʻlini qoʻyadigan vositachini orziqib kutadi.
9 1Shunda Ayub javob berib dedi: 2“Darhaqiqat, men bilaman, bu shundaydir. Lekin oʻlguvchi inson Xudo oldida qanday solih boʻla oladi? 3Agar kimdir U bilan tortishmoqchi boʻlsa, ming martadan bir marta ham Unga javob berolmasdi. 4U qalban dono, qudratda zoʻrdir — kim Unga qarshi chiqib, zararsiz omon qolgan? 5U togʻlarni ular bilmay turib joyidan koʻchiradi, gʻazabida ularni agʻdarib tashlaydi. 6U yerni joyidan silkitadi, uning ustunlari titraydi. 7U quyoshga buyuradi — u chiqmaydi; U yulduzlarni muhrlab qoʻyadi. 8Osmonlarni U Oʻzi yoygan, dengiz toʻlqinlarini U ezgʻilaydi. 9U Katta Ayiq, Javzoni, Hulkarni va janubiy osmon yulduz turkumlarini yaratdi. 10U idrok etib boʻlmas ulugʻ ishlarni, sanab boʻlmas ajoyibotlarni qiladi. 11Mana, U yonimdan oʻtadi, men Uni koʻrmayman; U keta beradi, ammo men Uni sezmayman. 12Agar U tortib olsa, kim Uni qaytara oladi? Kim Unga: «Nima qilyapsan?» — deya oladi? 13Xudo Oʻz gʻazabini qaytarmaydi; Uning oyogʻi ostida dengiz maxluqi Rahabning yordamchilari ezilib yotadi. a a v13 Bu yerdagi Rahab Yerixolik ayol emas, balki dengizdagi tartibsizlik maxluqining qadimiy nomidir — Xudoga qarshi turuvchi har qanday kuchning sheʼriy timsoli. 14Men esa Unga qanday qilib javob bera olaman, yoki U bilan bahslashish uchun soʻzlarimni qanday tanlayman? 15Haq boʻlsam ham, Unga javob berolmasdim; faqat hakamimdan rahm soʻrab yolvorardim. 16Agar men chaqirsam-u, U menga javob bersa ham, U ovozimga quloq solayotganiga ishonmasdim. 17Chunki U meni boʻron bilan ezadi, sababsiz yaralarimni koʻpaytiradi. 18U menga nafas rostlashga ham qoʻymaydi, balki meni alam bilan toʻldiradi. 19Agar gap kuch haqida boʻlsa, U qudratli Zotdir! Agar gap adolat haqida boʻlsa, kim Uni mahkamaga chaqira oladi? 20Haq boʻlsam ham, oʻz ogʻzim meni ayblardi; benuqson boʻlsam ham, u meni buzuq deb koʻrsatardi. 21Men benuqsonman; endi oʻzim haqimda qaygʻurmayman; oʻz hayotimdan nafratlanaman. 22Hammasi bir xil; shuning uchun aytaman: U benuqsonni ham, yovuzni ham halok qiladi. 23Toʻsatdan kelgan ofat oʻlim keltirganda, U begunohlarning umidsizligidan kuladi. 24Yer yovuzlar qoʻliga topshirilgan; U uning hakamlari koʻzini bogʻlaydi. Agar bu U boʻlmasa, kim boʻladi? 25Kunlarim chopardan ham tezroq; ular qochib ketadi, yaxshilik koʻrmaydi. 26Ular qamish qayiqlaridek sirgʻalib oʻtadi, oʻljasiga shoʻngʻiydigan burgutdek. 27Agar: «Nolishimni unutaman, tund chehramni tashlab, xushchaqchaq boʻlaman», — desam, 28Barcha azoblarimdan qoʻrqaman, chunki Sen meni begunoh deb eʼlon qilmasligingni bilaman. 29Men ayblanaman; unda nega behuda urinay? 30Agar oʻzimni qor bilan yuvsam, qoʻllarimni ishqor bilan tozalasam ham, 31baribir Sen meni chuqurga botirar eding, oʻz kiyimlarim ham mendan jirkanar edi. 32Chunki U men kabi odam emaski, men Unga javob bera olsam, birga mahkamaga bora olsak. 33Oramizda vositachi yoʻq, ikkalamizning ustimizga qoʻlini qoʻya oladigan. b b v33 Ayub oʻzi bilan Xudo oʻrtasida tura oladigan — ikkalasining ustiga qoʻl qoʻya oladigan vositachini qoʻmsaydi. Bu intiq orzu Xudo bilan insonlar oʻrtasidagi yagona vositachi Isoda oʻz javobini topadi (1 Tim. 2:5). 34U tayogʻini mendan olib qoʻysin, Undan qoʻrqish meni endi dahshatga solmasin. 35Oʻshanda Undan qoʻrqmay gapirardim; lekin hozir bunga erkim yoʻq.”