ኢዮብ 9

9 ¹ኢዮብም እንዲህ ሲል መለሰ፦ ²“በእውነት ይህ እንዲህ እንደ ሆነ ዐውቃለሁ፤ ነገር ግን ሰው በእግዚአብሔር ፊት እንዴት ጻድቅ ሊሆን ይችላል? ³ሰው ከእርሱ ጋር ሊከራከር ቢወድ፣ ከሺህ ጊዜ አንድ ጊዜ እንኳ ሊመልስለት አይችልም። ⁴እርሱ በልቡ ጥበበኛ፣ በኀይሉ ብርቱ ነው፤ እርሱን ተቃውሞ ሳይጐዳ ያለፈ ማን ነው? ⁵ተራሮችን ሳያውቁ ከቦታቸው ያፈልሳል፤ በቍጣውም ይገለብጣቸዋል። ⁶ምድርን ከስፍራዋ ያናውጣል፤ ዐምዶቿም ይንቀጠቀጣሉ። ⁷ፀሐይን ያዝዛል እርሷም አትወጣም፤ ከዋክብትንም ያትማል። ⁸ሰማያትን ብቻውን ዘረጋ፤ የባሕርንም ማዕበል ይረግጣል። ⁹ድብ ኮከብን፣ ኦሪዮንን፣ ሰባቱን ከዋክብትና የደቡብን ሰማይ ክፍለ ከዋክብት ሠራ። ¹⁰ሊመረመር የማይችል ታላላቅ ነገሮችን፣ ሊቈጠር የማይችል ድንቅ ነገሮችን ያደርጋል። ¹¹እነሆ፣ በአጠገቤ ያልፋል እኔ ግን አላየውም፤ ይሄዳል እኔም አላስተውለውም። ¹²እርሱ ቢነጥቅ፣ ማን ሊመልሰው ይችላል? ‘ምን ታደርጋለህ?’ ብሎ ማን ይለዋል? ¹³እግዚአብሔር ቍጣውን አይመልስም፤ የባሕሩ ጭራቅ የረዓብ ረዳቶች ከበታቹ ተቀጥቅጠው ተኙ። ^a a v13 እዚህ ላይ ረዓብ የኢያሪኮዪቱ ሴት አይደለችም፤ ነገር ግን የባሕሩ የሁከት ጭራቅ የጥንት ስም ነው — እግዚአብሔርን የሚቃወም ኀይል ሁሉ ግጥማዊ ምሳሌ ነው። ¹⁴ታዲያ እኔ እንዴት ልመልስለት እችላለሁ፤ ወይም ከእርሱ ጋር ለመከራከር ቃሌን እንዴት ልምረጥ? ¹⁵ጻድቅ ብሆንም እንኳ ልመልስለት አልችልም፤ ዳኛዬን ምሕረት እንዲያደርግልኝ ከመማጸን በቀር ሌላ የለኝም። ¹⁶ብጠራውና ቢመልስልኝ እንኳ፣ ድምፄን እንዳዳመጠ ባላመንሁ ነበር። ¹⁷በዐውሎ ነፋስ ይቀጠቅጠኛልና፤ ቍስሎቼንም ያለ ምክንያት ያበዛብኛል። ¹⁸እስትንፋሴን እንድመልስ አይፈቅድልኝም፤ በመራራ ነገር ግን ይሞላኛል። ¹⁹ነገሩ የብርታት ከሆነ፣ እነሆ እርሱ ብርቱ ነው! ነገሩም የፍርድ ከሆነ፣ ወደ ፍርድ ማን ሊጠራው ይችላል? ²⁰ጻድቅ ብሆንም እንኳ፣ የገዛ አፌ ይኰንነኛል፤ ነውር የሌለብኝ ብሆንም፣ ጠማማ አድርጎ ያስፈርድብኛል። ²¹ነውር የለብኝም፤ ስለ ራሴ ግድ የለኝም፤ የገዛ ሕይወቴንም እንቅፋለሁ። ²²ሁሉም አንድ ነው፤ ስለዚህ እንዲህ እላለሁ፦ ነውር የሌለበትንም ኀጥኡንም በአንድነት ያጠፋል። ²³ድንገተኛ መቅሰፍት ሞትን ባመጣ ጊዜ፣ የንጹሑን ተስፋ መቍረጥ ይሳለቅበታል። ²⁴ምድር ለኀጥኣን ተሰጥታለች፤ የዳኞችዋንም ፊት ይሸፍናል። እርሱ ካልሆነ፣ ታዲያ ማን ነው? ²⁵ዘመኔ ከሯጭ ይልቅ ፈጣን ነው፤ ይሸሻሉ፣ መልካምንም አያዩም። ²⁶እንደ ደንገል ጀልባ ያልፋሉ፤ ነጥቆ ለመብላት እንደሚወረወር ንስር ናቸው። ²⁷እንዲህ ብል፣ ‘አቤቱታዬን እረሳለሁ፣ የጠቆረ ፊቴን አስወግጄ ደስ ይለኛል’ ብል እንኳ፣ ²⁸ሥቃዮቼን ሁሉ እፈራለሁ፤ ንጹሕ አድርገህ እንደማትቈጥረኝ ዐውቃለሁና። ²⁹እኔ እኰነናለሁ፤ ታዲያ ለምን በከንቱ እለፋለሁ? ³⁰በበረዶ ራሴን ባጠብ፣ እጆቼንም በሳሙና ባጠራ፣ ³¹ያን ጊዜ አንተ ወደ ጕድጓድ ትከተኛለህ፤ የገዛ ልብሶቼም ይጸየፉኛል። ³²እርሱ እንደ እኔ ሰው አይደለምና ልመልስለት፣ አብረንም ወደ ፍርድ ልንቀርብ አልችልም። ³³በመካከላችን አስታራቂ የለም፤ በሁለታችን ላይ እጁን የሚጭን የለም። ^b b v33 ኢዮብ በእርሱና በእግዚአብሔር መካከል ሊቆም የሚችል ሰው ይናፍቃል — በሁለታቸው ላይ እጁን ሊጭን የሚችል አስታራቂ። ይህ ናፍቆት መልሱን በኢየሱስ ያገኛል፤ እርሱም በእግዚአብሔርና በሰዎች መካከል ያለው አንዱ አስታራቂ ነው (፩ጢሞ ፪፥፭)። ³⁴በትሩን ከእኔ ላይ ያንሣ፤ የእርሱም ድንጋጤ ከእንግዲህ አያስፈራኝ። ³⁵ያን ጊዜ ሳልፈራው እናገር ነበር፤ አሁን ግን ይህን ማድረግ አልችልም።”