Job 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Toe antwoord Job: ²“Waarlik, ek weet dat dit so is. Maar hoe kan ’n sterfling regverdig wees voor God? ³As iemand met hom wou redetwis, kon hy hom nie een maal uit ’n duisend antwoord nie. ⁴Hy is wys van hart en magtig in krag — wie het hom ooit getrotseer en ongedeerd daarvan afgekom? ⁵Hy versit berge voordat hulle dit weet, en keer hulle om in sy toorn. ⁶Hy skud die aarde uit sy plek uit, en sy pilare bewe. ⁷Hy gee die son bevel, en dit kom nie op nie; hy verseël die sterre. ⁸Hy alleen het die hemele uitgesprei en vertrap die golwe van die see. ⁹Hy het die Beer, Orion en die Sewester gemaak, en die sterrebeelde van die suiderhemel. ¹⁰Hy doen groot dinge wat niemand kan deurgrond nie, wonderbare dinge sonder getal. ¹¹Kyk — hy gaan by my verby, en ek sien hom nie; hy trek verder, maar ek merk hom nie op nie. ¹²As hy wegruk, wie kan hom keer? Wie sal vir hom sê: ‘Wat doen u?’ ¹³God sal sy toorn nie terughou nie; onder hom lê die helpers van die seemonster Rahab verpletter. ^a a v13 Rahab hier is nie die vrou van Jerigo nie, maar ’n ou naam vir die chaosmonster van die see — ’n digterlike beeld van elke mag wat God weerstaan. ¹⁴Hoeveel minder kan ek hom antwoord, of my woorde kies om met hom te redeneer? ¹⁵Al was ek in die reg, kon ek hom nie antwoord nie; ek kon my regter net om genade smeek. ¹⁶As ek roep en hy my antwoord, sou ek nie glo dat hy na my stem luister nie. ¹⁷Want hy verbrysel my met ’n storm en vermeerder my wonde sonder oorsaak. ¹⁸Hy laat my nie asem skep nie, maar vul my met bitterheid. ¹⁹As dit op krag aankom, is hy die magtige een! En as dit op die reg aankom, wie kan hom voor die hof daag? ²⁰Al was ek in die reg, sou my eie mond my veroordeel; al was ek onberispelik, sou dit my as verkeerd bewys. ²¹Ek is onberispelik; ek gee nie meer om vir myself nie; ek verag my eie lewe. ²²Dit is alles eenders; daarom sê ek: hy vernietig sowel die onberispelike as die goddelose. ²³Wanneer ’n skielike ramp die dood bring, spot hy met die vertwyfeling van die onskuldiges. ²⁴Die aarde is aan die goddelose oorgegee; hy blinddoek sy regters. As dit nie hy is nie, wie dan? ²⁵My dae is vinniger as ’n hardloper; hulle vlug weg, hulle sien niks goeds nie. ²⁶Hulle skeer verby soos bote van riet, soos ’n arend wat op sy prooi neerskiet. ²⁷As ek sê: ‘Ek sal my klagte vergeet, ek sal my sombere gesig opsy sit en vrolik wees,’ ²⁸dan vrees ek al my pyne, want ek weet u sal my nie onskuldig verklaar nie. ²⁹Ek sal veroordeel word; waarom sou ek dan tevergeefs swoeg? ³⁰As ek my met sneeu sou was en my hande met loog sou reinig, ³¹tog sou u my in die put instoot, en my eie klere sou van my walg. ³²Want hy is nie ’n mens soos ek nie, dat ek hom kon antwoord, dat ons saam voor die hof kon gaan. ³³Daar is geen middelaar tussen ons nie, niemand wat sy hand op ons albei kan lê nie. ^b b v33 Job smag na iemand wat tussen hom en God kan staan — ’n middelaar wat ’n hand op albei kan lê. Die verlange vind sy antwoord in Jesus, die een middelaar tussen God en mense (1 Tim 2:5). ³⁴Laat hy sy roede van my wegneem, en laat die skrik vir hom my nie langer verskrik nie. ³⁵Dan sou ek praat sonder om hom te vrees; maar soos dit nou is, is ek nie vry om dit te doen nie.”